Iwan Zafirow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Iwan Zafirow
Data i miejsce
urodzenia
30 grudnia 1947
Sofia, Bułgaria
Pozycja obrońca
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1965-1966
1966-1967
1967-1968
1968-1969
1969-1970
1970-1971
1971-1972
1972-1973
1973-1974
1974-1975
1975-1976
1976-1977
1977-1978
1978-1979
1979-1980
1980-1981
Bułgaria CSKA Sofia
Bułgaria FK Sliwen
Bułgaria FK Sliwen
Bułgaria CSKA Sofia
Bułgaria CSKA Sofia
Bułgaria CSKA Sofia
Bułgaria CSKA Sofia
Bułgaria CSKA Sofia
Bułgaria CSKA Sofia
Bułgaria CSKA Sofia
Bułgaria CSKA Sofia
Bułgaria CSKA Sofia
Bułgaria CSKA Sofia
Bułgaria CSKA Sofia
Bułgaria CSKA Sofia
Bułgaria CSKA Sofia
16 (1)
? (?)
? (?)
19 (0)
? (?)
29 (1)
31 (0)
31 (1)
? (?)
20 (0)
22 (1)
? (?)
? (?)
? (?)
26 (0)
15 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1968-1980  Bułgaria 50 (1)

Iwan Georgijew Zafirow (ur. 30 grudnia 1947 roku w Sofii), bułgarski piłkarz, występujący na pozycji obrońcy.

Jest wychowankiem CSKA Sofia, w którego seniorskiej drużynie grał przez całą swoją piłkarską karierę: od 1965 do 1980, nie licząc dwuletniej przerwy (1966-1968), którą spędził na wypożyczeniu w FK Sliwen. Przez trzynaście był jednym z liderów linii defensywnej CSKA. Z zespołem, który w tamtym okresie prowadzili Stojan Ormandżijew (1965-1969) oraz Manoł Manołow (1969-1975), zdobył osiem tytułów mistrza Bułgarii oraz cztery raz wygrywał rozgrywki o Puchar Armii Sowieckiej. Łącznie w barwach CSKA wystąpił w 340 meczach. Piłkarską karierę zakończył w 1980 roku, w wieku trzydziestu trzech lat.

Należy do jednego z lepszych pokoleń w historii bułgarskiej piłki nożnej (jest równieśnikiem m.in. Dimityra Penewa, Christo Bonewa, Georgi Asparuchowa, Dobromira Żeczewa i Petyra Żekowa); podobnie jak wielu innych jego kolegów na przełomie lat 60. i 70. odnosił sukcesy nie tylko w barwach klubowych, ale również zanotował wiele udanych występów z reprezentacją. W 1968 roku wywalczył srebro na Igrzyskach Olimpijskich: zagrał w czterech spotkaniach i strzelił jednego gola, w grupowym spotkaniu z Tajlandią (7:0). Ponadto - jako rezerwowy - brał udział w Mundialu 1974, na którym Bułgarzy odpadli już po fazie grupowej.

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]