Język luwijski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Język luwijski – wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich, którym posługiwali się w okresie III-I tysiąclecia p.n.e. Luwijczycy, zamieszkujący państwo Hetytów w północnej części Azji Mniejszej.

Zobacz też [edytuj]

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Język_luwijski&oldid=35064175”