Języki tybetańskie
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Języki tybetańskie, języki bodyjskie - cluster blisko spokrewnionych, lecz często wzajemnie niezrozumiałych języków i dialektów używanych na Wyżynie Tybetańskiej i w Himalajach, należących do rodziny języków tybeto-birmańskich i posługujących się pismem tybetańskim. Ze względów politycznych niektóre z nich traktowane są jako dialekty języka tybetańskiego, inne zaś jak ladakhi, dzonkha, szerpa uważane są za odrębne języki, co nie odzwierciedla rzeczywistości językowej. Na przykład języki dzonkha i szerpa są bliższe standardowemu tybetańskiemu z Lhasy niż dialekty z rejonów Amdo czy Kham.
Zobacz też [edytuj]
- Języki tybeto-birmańskie
- Język tybetański
- Język ladakhi
- Język dzongkha
- Pismo tybetańskie
- Język amdo
- Język kham
Bibliografia [edytuj]
- Bareja-Starzyńska A., Mejor M.: Klasyczny język tybetański, Wydawnictwo Akademickie Dialog, Warszawa 2002, ISBN 83-88938-13-4
- Tournadre N., Dorje S.: Manual of Standard Tibetan, Snow Lion Publications 2003, ISBN 1-55939-189-8
- Tsering S.: Tibetan Phrasebook, Lonely Planet Publications 2002, ISBN 1-74059-233-6
- Sanyuta Koshal, Ladakhi Phonetic Reader, Mysore, Central Institute of Indian Languages, 1976.
- Sanyuta Koshal, Ladakhi Grammar, Delhi, Motilal Banarsidass, 1979.
- Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5
