Jacob Toorenvliet
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jacob Toorenvliet (ur. ok. 1640 w Lejdzie, zm. w 1719 w Oegstgeest) – holenderski malarz, rysownik i rytownik okresu baroku.
Pochodził z rodziny artystycznej. Uczył się w Lejdzie u swego ojca Abrahama Toorenvlieta – malarza na szkle i rysunku. W 1670 wyjechał do Rzymu, gdzie został członkiem stowarzyszenia malarzy Bent. Od ok. 1673 przebywał w Wenecji, a zapewne w latach 1676-79 w Wiedniu. W 1682 powrócił do Lejdy. Ok. 1694 wraz z Willemem van Mierisem i Karelem de Moorem założył akademię rysunkową.
Malował sceny rodzajowe, portrety i sporadycznie dzieła historyczne.
Wybrane dzieła [edytuj]
- Czterej muzykanci (1678) – Drezno, Gemaeldegalerie,
- Handlarka dziczyzną – Drezno, Gemaeldegalerie,
- Mężczyzna trzymający książkę – Mediolan, Museo Poldi Pezzoli,
- Muzykująca para – Amsterdam, Rijksmuseum,
- Scena jarmarczna – San Francisco, Fine Arts Museums,
- Św. Piotr uzdrawia chorych – Warszawa, Muzeum Narodowe.
Bibliografia [edytuj]
- Robert Genaille, Maciej Monkiewicz, Antoni Ziemba: Encyklopedia malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe; Wydaw. Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-221-0686-6.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Jacob Toorenvliet w Artcyclopedia.com (ang.). [dostęp 03.11.2009].
