Jamraj złoty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Jamraj złoty
Isoodon auratus[1]
(Ramsay, 1887)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada ssaki niższe
Nadrząd torbacze
Rząd jamrajokształtne
Rodzina jamrajowate
Rodzaj Isoodon
Gatunek jamraj złoty
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies

Jamraj złoty (Isoodon auratus) – gatunek ssaka z rodziny jamrajowatych (Peramelidae).

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Badania genetyczne wskazują na ścisłe powiązanie I. auratus z I. obelsus i w rzeczywistości oba taksony mogą stanowić jeden gatunek[3][4]. Obie formy wydają się pozostawać w specjacji allopatrycznej na długo przed przybyciem europejczyków, nawet od plejstocenu[5].

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała – 25 cm, ogona 9-12 cm, masa ciała 300-700 g. Sierść ciemnobrązowa, na brzuchu biała, krótka. Drugi i trzeci palec tylnej łapy zrośnięte, służą do czyszczenia futra.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Australia Zachodnia, Barrow Island, Double Island, Augustus Island. Przed 1930 był szeroko rozpowszechniony w centralnej Australii. Około 1983 niemal doszczętnie wyginął w całym dotychczasowym zasięgu występowania z wyjątkiem rezerwatów w północno-zachodnim Kimberley.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Prowadzi naziemny, nocny i samotniczy tryb życia. Drąży tunele i kopie nory. Jest wszystkożerny, zjada owady, jaszczurki, myszy, ślimaki i bulwy.

Przypisy

  1. Isoodon auratus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Isoodon auratus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Lisa Pope, Daryn Storch, Mark Adams, Craig Moritz, Greg Gordon. A phylogeny for the genus Isoodon and a range extension for I. obesulus peninsulae based on mtDNA control region and morphology. „Australian Journal of Zoology”. 49 (4), s. 411-434, 2001. doi:10.1071/ZO00060 (ang.). 
  4. Kyall R. Zengery, Mark D. B. Eldridge, Peter G. Johnston. Phylogenetics, population structure and genetic diversity of the endangered southern brown bandicoot (Isoodon obesulus) in south-eastern Australia. „Conservation Genetics”. 6, s. 193-204, 2005. doi:10.1007/s10592-004-7828-4 (ang.). 
  5. N. L. McKenzie, K. D. Morris, C. R. Dickman: Golden Bandicoot, Isoodon auratus. W: Steve Van Dycke, Ronald Strahan: The Mammals of Australia. Wyd. 3. Sydney: New Holland, 2008, s. 176-178. ISBN 9781877069253.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Golden Bandicoot (ang.). Animal Info. [dostęp 9 kwietnia 2008].