Kąt tarcia wewnętrznego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kąt naturalnego zsypu

Kąt tarcia wewnętrznego szkieletu ziarnowego oznaczany symbolem φ jest jednym z parametrów wytrzymałości na ścinanie skał i gruntów (pokrewnym parametrem jest spójność). Kąt tarcia wewnętrznego zależy od składu mineralnego, stopnia obtoczenia i wysortowania cząsteczek a także ich wzajemnego ułożenia, czyli stopnia zagęszczenia.

Pułapka mrówkolwa i kąt naturalnego zsypu

Wartość tan(φ) jest proporcjonalna do siły normalnej działającej na płaszczyznę, jednak jest ona niezależna od powierzchni. Uważa się, że kąt tarcia wewnętrznego jest wynikiem oddziaływania pomiędzy cząsteczkami gruntu. Czasami określany jest on jako kąt naturalnego zsypu i oznacza kąt, jaki tworzy stok suchego gruntu niespoistego (np. piasku), który gdy zostaje przekroczony, ziarna tracą równowagę i zaczynają się osuwać w dół stoku.

W mechanice gruntów pełni ważą rolę, na przykład przy wyznaczaniu naprężeń poziomych. Jedną z metod określania kąta tarcia wewnętrznego jest badanie aparatem trójosiowego ściskania.