Karatale
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Karatale, talerzyki indyjskie - tradycyjny instrument perkusyjny w Indiach. Składa się z pary lekkich blaszanych talerzyków o nieokreślonej wysokości brzmienia połączonych sznurkiem, lub z oddzielnymi uchwytami na palce. Średnica talerzyków ok. 8 cm. Brzmienie metaliczne, jasne i dosyć ciche. [1]
Karatale wykorzystywane są do grania prostych rytmów anapestycznych (||- ||-) przez mnichów Hare Kryszna podczas ulicznych śpiewów i tańców z bębnem mridangą.
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ [Włodzimierz Kotoński, Leksykon współczesnej perkusji, PWM, Kraków 1999, ISBN 83-224-0490-5]