Katastrofa lotu British Midland 92

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katastrofa lotu British Midland 92
Państwo  Wielka Brytania
Miejsce Okolice lotniska East Midlands Airport
Data 8 stycznia 1989
Godzina 20:20 czasu lokalnego
Rodzaj Zderzenie z ziemią
Przyczyna Awaria silnika i błąd pilota
Ofiary 47 osób
Ranni 79 osób
Ocaleni 79 osób
Statek powietrzny
Typ Boeing 737-400
Użytkownik British Midland
Numer G-OBME
Start Londyn
Cel lotu Belfast
Numer lotu 92
Pasażerowie 118 osób
Załoga 8 osób
Położenie na mapie Leicestershire
Mapa lokalizacyjna Leicestershire
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Położenie na mapie Wielkiej Brytanii
Mapa lokalizacyjna Wielkiej Brytanii
miejsce katastrofy
miejsce katastrofy
Ziemia 52°49′55″N 1°17′57″W/52,831944 -1,299167Na mapach: 52°49′55″N 1°17′57″W/52,831944 -1,299167

Katastrofa lotu British Midland 92 wydarzyła się 8 stycznia 1989 roku. Boeing 737-400 linii British Midland (lot nr 92), lecący z Londynu do Belfastu, ze 126 osobami na pokładzie, rozbił się w czasie awaryjnego podchodzenia do lądowania w porcie lotniczym East Midlands w miejscowości Kegworth, na gęsto zalesionym nasypie oddzielającym autostradę M1 (Londyn-Leeds) i drogę A453. W katastrofie zginęło 47 osób, a 79 zostało rannych.

Przebieg lotu[edytuj | edytuj kod]

Maszyna wystartowała z Heathrow o godzinie 19:52. Po 13 minutach lotu samolot wpadł w gwałtowne wibracje. Pasażerowie dostrzegli, że z jednego z silników zaczęły wydobywać się iskry. Piloci wyłączyli wadliwy silnik, po czym wibracje ustały. Kapitan zdecydował się jednak zawrócić na lotnisko Heathrow. O godz. 20:20 doszło do kolejnych wibracji. Piloci zmniejszyli wysokość lotu o 600 metrów, wtedy zgasł drugi, ostatni działający silnik. Kapitan stwierdził, że nie doleci w takim stanie do Londynu i jedynym pobliskim miejscem nadającym się na awaryjne lądowanie, było lotnisko w Kegworth. Lotnisko to jest specyficzne ze względu na to, ok 600 metrów przed początkiem pasa startowego znajduje się pas autostrady.

Katastrofa[edytuj | edytuj kod]

Piloci odkąd stracili oba silniki, starali się utrzymać maszynę na tyle długo by dało się bezpiecznie wylądować. 30 metrów przed autostradą, samolot uderzył o ziemię, odbił się od niej, przez co przeleciał nad autostradą i uderzył w gęsto zalesiony nasyp. Boeing rozpadł się na trzy części i stanął w płomieniach. Na miejscu zginęło 39 osób, 8 kolejnych zmarło w szpitalu.

Przyczyny katastrofy[edytuj | edytuj kod]

Przyczyną katastrofy było uszkodzenie łopatek turbiny silnika, które się złamały i wpadły do niej. Wywołały one pożar lewego silnika. Piloci błędnie stwierdzili, że źródłem awarii jest prawy silnik i wyłączyli go, jednocześnie zwalniając ciąg lewego silnika, przez co wibracje ustały. To upewniło pilotów w przekonaniu, że wyłączyli wadliwy silnik. Zmniejszenie ciągu spowodowało, że odłamki łopatek nie wpadały do turbiny. 4 minuty przed katastrofą piloci zwiększyli ciąg w lewym silniku, przez co odłamki ponownie zaczęły wpadać do turbiny, wywołując kolejne silne wibracje. Piloci stracili drugi silnik, wtedy maszyna zaczęła tracić wysokość i rozbiła się.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]