Koń buloński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Koń buloński
Prezentacja konia bulońskiego ze stada ogierów w Saint-Lô

Koń buloński (fr. boulonnais) - bardzo stara, choć oficjalnie istniejąca od XVII w. rasa konia, która pochodzi z północno-zachodniej Francji.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Koń buloński to zimnokrwisty koń pociągowy, bardzo przyjazny dla ludzi. Jego średni wzrost w kłębie wynosi 150-170 cm. Konie te wyróżnia dominujące występowanie maści siwej, bywa kasztanowata i gniada. Rasa ta ma głowę w typie konia arabskiego oraz typowo skośnie opadające łopatki.

Te konie charakteryzuje delikatna i cienka skóra, porównywana do polerowanego marmuru, gdyż spod niej prześwitują naczynia krwionośne. Konie bulońskie jak na masywne ciało mają swobodną i płynną akcję.

Historia, pochodzenie[edytuj | edytuj kod]

O koniu bulońskim mówi się, że jest arystokratą wśród koni ciężkich, gdyż ma starożytny rodowód.

Kiedyś istniały konie mareyeuse - zwane również petite boulonnais, czyli mały bulończyk. Były one znacznie szybsze i były drobniejszej budowy niż ich krewni - konie bulońskie. Konie mareyeuse całkowicie wyginęły.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]