Kości płaskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kości płaskie (łac. ossa plana) – długość i szerokość tego rodzaju kości znacznie przekraczają ich grubość. Przykładami są np. kości sklepienia mózgoczaszki, mostek, kość biodrowa i łopatka. Tego rodzaju kości pełnią przede wszystkim funkcje ochronne i krwiotwórcze. Posiadają płaski trzon. Są wytrzymałe na urazy mechaniczne. Zewnętrzna i wewnętrzna warstwa kości płaskich zbudowana jest z tkanki kostnej zbitej. Między tymi warstwami leży śródkoście (łac. diploë) zbudowane z substancji gąbczastej.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.