Koherencja fal
Z Wikipedii
Koherencja fal (z łac. oznacza spójność, spoistość, łączność)(spójność fal) - właściwość kilku fal wiązana pierwotnie ze zjawiskiem interferencji fal. Uznawano, że fale są spójne, jeśli w wyniku superpozycji fal składowych powstawał stały w czasie obraz interferencyjny. Gdy opracowano metody generowania i detekcji fal o bardzo krótkim czasie trwania problem spójności zaczęto rozpatrywać jako problem statystyczny.
W ujęciu tradycyjnym spójność to miara stałości różnicy faz dwóch fal (zgodność fazowa). Gdy rozpatrywana jest dla dwóch punktów przestrzeni, jest to koherencja przestrzenna f(r,r+dr). Gdy dotyczy określonego punktu a analizowana jest zmienność w czasie, wówczas mówi się o koherencji czasowej f(t, t + τ).
Spójność czasowa – określa zdolność do interferencji w danym punkcie przestrzeni dwóch fal świetlnych wychodzących z tego samego źródła światła i biegnących w tym samym kierunku, lecz w różnych chwilach czasu.
Spójność przestrzenna – jest wielkością charakteryzującą zależność między fazami fal w różnych punktach przestrzeni w danym momencie czasu.
Zgodność fazowa jest warunkiem koniecznym ale niewystarczającym do interferencji.
Zgodność tę łatwo jest uzyskać dla fal o stosunkowo dużych długościach (fale dźwiękowe, radiowe, mikrofale). Przy małych długościach fali, gdy zaczyna ujawniać się jej kwantowa natura (dotyczy to głównie fal elektromagnetycznych), fala jest zazwyczaj strumieniem niespójnych kwantów.
