Konstytucja II Republiki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Konstytucja II Republiki

Konstytucja II Republikiustawa zasadnicza ogłoszona 21 listopada 1848 we Francji.

Władza ustawodawcza[edytuj | edytuj kod]

Władzę ustawodawczą powierzono jednej izbie wybieranej bezpośrednio w głosowaniu powszechnym. Zgromadzenie Prawodawcze- 750 deputowanych, kadencja 3-letnia. Prawo inicjatywy ustawodawczej, prawo uchwalania ustaw.

Władza wykonawcza[edytuj | edytuj kod]

Na jej czele stał prezydent wybierany w głosowaniu powszechnym. Prezydent wybierany na 4 lata w wyborach bezpośrednich. Nie miał prawa rozwiązania Zgromadzenia Prawodawczego. Przysługiwała mu inicjatywa ustawodawcza za pośrednictwem ministrów, dysponowanie siłami zbrojnymi, ogłaszanie ustaw.

Rada Ministrów[edytuj | edytuj kod]

Ministrowie mianowani i odwoływani przez prezydenta. Posiadali inicjatywę ustawodawczą.

Rada Stanu[edytuj | edytuj kod]

Kadencja 6-letnia ze zmianą składu co 3 lata. Zadania: przygotowywanie projektów ustaw wnoszonych przez Radę Ministrów, kontrola administracji państwowej.

Władza Sądownicza[edytuj | edytuj kod]

Trybunał Najwyższy – prawo sądu nad prezydentem i ministrami w przypadku zdrady państwa.