Konsystorz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Konsystorz (łac. consistorium – zgromadzenie)[1] – zebranie, zgromadzenie określonego gremium w celu rozwiązania ważnych spraw:

  • w starożytnym Rzymie było to zebranie doradców cesarza;
  • w Kościele katolickim jest to:
    • zwołane przez papieża zebranie Kolegium Kardynałów w celu rozpatrzenia spraw związanych z Kościołem (tzw. konsystorz papieski). Dawniej dzielił się na: sekretny konsystorz, odbywający się bez udziału osób postronnych, za zamkniętymi drzwiami oraz publiczny, z udziałem innych osób. Podczas konsystorza papież ogłasza nominacje kardynalskie, oraz dokonuje ich kreacji, poprzez wręczenie m.in biretu i pierścienia. Konsystorzem nie są zebrania kardynałów po śmierci (czy też ustąpienia) papieża, odbywające się czy to przed konklawe, czy też w jego trakcie.
    • dawniej stosowane określenie kurii biskupiej jako zbioru doradców biskupa, pomagających mu w sprawach administracyjno-sądowniczych (konsystorz biskupi). Sąd biskupi nazywano sądem konsystorskim
  • w Kościołach protestanckich to najwyższa władza administracyjno-sądowa.

Przypisy

  1. od łac. con – 'razem' i sistere – 'zatrzymać, stanąć'; Słownik Wyrazów Obcych : konsystorz