Koszty stałe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Koszty stałe - nakłady, które musi ponosić przedsiębiorca, niezależnie od wielkości produkcji. Nawet wówczas, gdy w przedsiębiorstwie nic się nie produkuje, ponosi on takie nakłady jak czynsze dzierżawne, procenty od kredytów, koszty konserwacji, płace strażników i służb administracyjnych, często pensje pracownicze (w przypadku sztywnego rynku pracy). Koszty stałe trzeba płacić niezależnie od wielkości produkcji, a więc bez względu na to czy się produkuje czy nie.

Koszty stałe stanowią te koszty, które nie reagują na zmiany wielkości produkcji, ponieważ zależą na przykład od upływu czasu i bez względu na ilość wytworzonych w danym okresie produktów najczęściej pozostają na niezmienionym poziomie, na przykład: płace pracowników administracji i kierownictwa jednostki, energia ogrzewcza i oświetleniowa, utrzymanie czystości itp.

Koszty stałe są głównym składnikiem kosztów dla wielu przedsiębiorstw, zwłaszcza dostarczających usługi, m.in. restauracji, kin, teatrów, hoteli.

W analizie długookresowej nie wyszczególnia się kosztów stałych. Przyjmuje się, że analiza długookresowa to taka, w której nie ma już tych kosztów. W zależności od branży, okres który można nazwać długim jest różny.

Dla sklepikarza koszt zatrudnienia pracownika jest kosztem stałym w krótkim okresie, w analizie długookresowej - sklepikarz może założyć rozbudowę sklepu o np. nowe stanowisko kasjerki - wówczas będzie potrzebował nowych pracowników, czyli wraz ze wzrostem "produkcji" (która w tym przypadku jest usługa sprzedaży) rośnie koszt najmu pracowników, który w analizie miesięcznej byłby stały.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]