Krzywa Bethe-Slatera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krzywa Bethe-Slatera, pierwiastki powyżej osi poziomej wykazują własności ferromagnetyczne, a poniżej – antyferromagnetyczne

Krzywa Bethe-Slatera - wykres przedstawiający zależność energii wymiany E dla metali przejściowych od stosunku odległości międzyatomowych a do promienia r powłoki elektronowej 3d[1].

Krzywa ilustruje, dlaczego tylko niektóre metale wykazują własności ferromagnetyczne (powyżej osi poziomej), podczas gdy inne są antyferromagnetyczne (poniżej osi).

Dla pary atomów oddziaływanie wymienne wij (odpowiadające za energię E) może być obliczona jako[2]:

w_{ij}= - 2 \cdot J \cdot  S_i \cdot S_j

gdzie: Jcałka wymiany, Sspin elektronu, i oraz j – indeksy poszczególnych atomów.

Przypisy

  1. Bethe Slater Curve. [dostęp 2010-03-22].
  2. Soshin Chikazumi: Physics of Ferromagnetism. New York: Oxford University Press, 1997, s. 125. ISBN ISBN 0-19-851776-9.