Lęk separacyjny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
[edytuj] Lęk separacyjny
- W psychoanalizie: hipotetyczny lęk dziecka przed możliwą utratą obiektu w osobie matki.
- Ogólnie: lęk przed możliwością utraty każdej innej osoby, od której ktoś jest uzależniony
[edytuj] Lękowe zaburzenia separacyjne
Nerwica lękowa wieku dziecięcego, której dominujacą cechą jest nadmierny i nieadekwatny lęk przed rozdzieleniem z pierwotnym obiektem przywiązania (zazwyczaj jednym lub obojgiem rodziców) i (lub) otoczeniem domowym; najczęstsze objawy to nierealistyczna obawa nieszczęść, które mogą spotkać obiekt przywiązania, kiedy jest on nieobecny, natrętny strach przed zgubieniem się, porwaniem lub nawet śmiercią, kiedy pozostaje się rozdzielonym, wycofanie społeczne.[1]
Przypisy
- ↑ A. S. Reber, E. S. Reber Słownik psychologii, Warszawa 2008, hasła: lęk separacyjny, lękowe zaburzenia separacyjne.
