Latencja wirusów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Latencja wirusów – stadium utajenia wirusa, mogące trwać od kilku godzin do kilkudziesięciu lat.

Wirus w tym stadium przyjmuje formę prowirusa, czyli jego materiał genetyczny jest wbudowany w genom gospodarza. Komórka gospodarza dzieląc się, przekazuje komórkom potomnym materiał genetyczny wirusa.

Podczas latencji wirus jest niewykrywalny – nie da się go zobaczyć pod mikroskopem ani wykryć za pomocą badań biochemicznych – i nieszkodliwy. Jego destrukcyjne działanie rozpoczyna się wtedy, kiedy latencja się skończy. W momencie gdy wirus się uaktywni, w komórkach gospodarza zaczyna się proces replikacji. W przeciwieństwie do zwykłego wirusa, prowirus atakuje wiele komórek na raz. W ten sposób mogą powstawać niektóre z nowotworów.

Proces latencji może uaktywnić wiele czynników takich jak uraz mechaniczny czy wpływ temperatury, często też następuje przy osłabieniu organizmu inną chorobą. Potrafi też zachodzić samoczynnie.