Lekcjonarz 14

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lekcjonarz 14
Rodzaj lekcjonarz
Numer 15
Zawartość Ewangelistarion
Data powstania XVI wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Francuska Biblioteka Narodowa
Rozmiary 27,2 × 19,1 cm
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Lekcjonarz 14 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum 14 – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XVI wieku. Służył do czytań liturgicznych[1].

Opis rękopisu[edytuj | edytuj kod]

Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 348 pergaminowych kartach (27,2 cm na 19,1 cm). Część kart kodeksu zaginęła[1]. Lekcje pochodzą z Ewangelii Jana, Mateusza i Łukasza. Stosuje noty muzyczne (neumy)[2][3].

Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 22 linijek w kolumnie[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Paleograficznie datowany jest na wiek XVI[1]. Rękopis badał Johann Jakob Wettstein, Scholz[3], Paulin Martin[4].

Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 315) w Paryżu[1].

Rękopis jest rzadko cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Graece Nestle-Alanda (UBS3)[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack: Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments. Berlin, New York: Walter de Gruyter, 1994, s. 219.
  2. F. H. A. Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. T. 1. London: 1894, s. 342.
  3. 3,0 3,1 C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 388.
  4. Jean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs relatifs au N. T., conservés dans les bibliothèques des Paris (Paris 1883), p. 142.
  5. The Greek New Testament, ed. K. Aland, A. Black, C. M. Martini, B. M. Metzger, and A. Wikgren, in cooperation with INTF, United Bible Societies, 3rd edition, (Stuttgart 1983), p. XXIX.