Lekcjonarz 21

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lekcjonarz 21
Rodzaj lekcjonarz
Numer 21
Zawartość Ewangelistarion
Data powstania XIV wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Bodleian Library
Rozmiary 24 × 19,5 cm
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Lekcjonarz 21 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum 21 – rękopis Nowego Testamentu pisany uncjałą na pergaminie w języku greckim z XIV wieku. Służył do czytań liturgicznych[1].

Opis rękopisu[edytuj | edytuj kod]

Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 59 pergaminowych kartach (24 cm na 19,5 cm). Większa część kart kodeksu zaginęła[1]. Stosuje noty muzyczne (neumy), by ułatwić podczas czytań liturgicznych[2]. Lekcje pochodzą z Mateusza i Łukasza[3][2].

Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 28 linijek w kolumnie[1][2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Paleograficznie rękopis jest datowany przez INTF na wiek XIV[1]. W 1633 roku nabył go William Laud. Rękopis badał w niektórych partiach John Mill (jako Seld. 4) oraz Johann Jakob Griesbach[2].

Obecnie przechowywany jest w Bodleian Library (Arch. Selden. B. 56) w Oksfordzie[1].

Rękopis jest rzadko cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (UBS3)[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 219.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 389.
  3. F. H. A. Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. T. 1. London: 1894, s. 329.
  4. The Greek New Testament, ed. K. Aland, A. Black, C. M. Martini, B. M. Metzger, and A. Wikgren, in cooperation with INTF, United Bible Societies, 3rd edition, (Stuttgart 1983), p. XXIX.