Uncjała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Uncjała (łac. scriptura uncialis) — typ pisma kodeksowego występujący w okresie od IV do X wieku.

Wywodzi się ona z kapitały i charakteryzuje się zanikaniem kantów i tendencją do zaokrąglania liter. Do powstania tego rodzaju pisma przyczyniło się zastosowanie pergaminu w miejsce dotychczasowych zwojów papirusu.

Uncjała jest pismem majuskulnym — dającym się wpisać między dwie linie — jednak sporo liter zmienia dość znacznie kształt: a, d, e, h, m, q, t oraz u, które w pismach średniowiecznych wyprze niemal zupełnie literę v.

Najstarsze znane rękopisy pisane uncjałą pochodzą z IV wieku.

Alfabet łaciński pisany uncjałą.
Alfabet grecki pisany uncjałą.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]