Lekcjonarz 8

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Lekcjonarz 8
Rodzaj lekcjonarz
Numer 8
Zawartość Ewangelistarion
Data powstania XIV wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Francuska Biblioteka Narodowa
Rozmiary 34 × 28 cm
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Lekcjonarz 8 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany przy pomocy siglum 8 – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XIV wieku. Służył do czytań liturgicznych[1].

Opis rękopisu[edytuj | edytuj kod]

Kodeks zawiera wybór lekcji z Ewangelii do czytań liturgicznych, na 309 pergaminowych kartach (34 cm na 28 cm)[1]. Lekcje pochodzą z Ewangelii Jana, Mateusza i Łukasza. Zawiera noty muzyczne (neumy)[2][3].

Tekst rękopisu pisany jest dwoma kolumnami na stronę, 28 linijek w kolumnie[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Paleograficznie datowany jest na wiek XIV[1]. Rękopis badał Johann Jakob Wettstein, Scholz[3], Paulin Martin[4].

Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej (Gr. 280) w Paryżu[1].

Nie jest cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle-Alanda (UBS3). NA27 nie cytuje go.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 219.
  2. F. H. A. Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. T. 1. London: 1894, s. 328.
  3. 3,0 3,1 C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 388.
  4. Jean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs relatifs au Nouveau Testament, conservés dans les bibliothès de Paris (Paris 1883), p. 139.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]