Lokaut w NHL

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lokaut w NHL – zawieszenie lub odwołanie rozgrywek National Hockey League. Pierwszy miał miejsce w sezonie 1994/1995. Powodem tego był brak porozumienia między władzami NHL a organizacją zawodników NHLPA o wynagrodzenia dla pierwszoroczniaków. Porozumienie to osiągnięto po 104 dniach co spowodowało skrócenie sezonu zasadniczego do 48 meczów[1]. Porozumienie miało obowiązywać do 1997 roku, jednak postanowiono je przedłużyć do roku 2004[2]. Natomiast drugi raz lokaut miał miejsce w sezonie 2004/2005 spowodował odwołanie 88 sezonu NHL. Po raz drugi w historii nie wręczono Pucharu Stanleya (poprzednio nie wręczono go w 1919 z powodu epidemii hiszpanki). Powód lokautu był taki sam jak jedenaście lat wcześniej – brak porozumienia między władzami NHL a organizacją zawodników NHLPA. Powodem sporu była wysokość zarobków hokeistów NHL. Lokaut trwał 310 dni od 16 września 2004 roku do 13 lipca 2005 roku[3], kiedy to strony doszły do porozumienia. Lokaut rozpoczął się dzień po wygaśnięciu wcześniejszej umowy z 1994 roku. Jednym ze skutków lokautu był wyjazd wielu hokeistów na ten czas do lig europejskich. Trzeci lokaut ogłoszono 16 września 2012 roku przed sezonem 2012/2013[4][5]. Został zakończony 11 stycznia 2013 roku, gdy przedstawiciele stowarzyszenia zawodników podpisali nową umowę zbiorową, która obowiązuje obecnie na okres dziesięciu lat[6].

Przypisy

  1. The 1994 lockout (ang.). [dostęp 16 września 2007]. [zarchiwizowane z adresu 2004-02-21].
  2. CBA (pol.). [dostęp 16 września 2007].
  3. Lockout chronology (ang.). [dostęp 16 września 2007]. [zarchiwizowane z adresu 2005-10-23].
  4. Hokej.net - Lockout oficjalnie rozpoczęty
  5. NHL. Lokaut stał się faktem
  6. http://www.sport.pl/hokej/1,64952,13189854,NHL__Lokaut_oficjalnie_zakonczony__rozgrywki_rusza.html