Lontara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lontara, pismo bugijsko-makasarskie - alfabet sylabiczny pochodzenia indyjskiego, wywodzący się z vatteluttu, a pośrednio z brahmi, używany tradycyjnie do zapisu języków bugijskiego i makasarskiego na indonezyjskiej wyspie Sulawesi (Celebes). Nazwa lontara pochodzi od malajskiego słowa lontar oznaczającego rodzaj palmy, której liści używano jako materiału do manuskryptów. W przeszłości sporządzano w nim urzędowe dokumenty i mapy, spisywano umowy etc. W języku bugijskim pismo to nosi nazwę urupu sulapa eppa, co dosłownie znaczy "pismo czworokątne".

W czasach kolonizacji holenderskiej zostało w znacznym stopniu wyparte przez alfabet łaciński, lecz nadal jest używane, aczkolwiek w ograniczonym zakresie, przy okazji ślubów, do drukowania tradycyjnej literatury, w korespondencji itd.


Spółgłoski


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]