Lubelskie Zagłębie Węglowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Lubelskie Zagłębie Węglowe (LZW)zagłębie typu paralicznego, tzn. powstałego w zapadlisku na przedpolu fałdowań górotwórczych, we wschodniej Polsce, na terenie województwa lubelskiego. Państwowy Instytut Geologiczny przyjmuje ok. 9 100 km² jako obszar o zdefiniowanych perspektywach złożowych, które mają grubość nadkładu od 360 do ponad 1 000 m[1]. W zagłębiu działają obecnie dwie kopalnie: KWK Bogdanka oraz Kopalnia K-2 w Stefanowie. Lubelskie Zagłębie Węglowe jest najpóźniej zagospodarowanym górniczo rejonem węglowym w Polsce.

Złoża[edytuj | edytuj kod]

Złoża rezerwowe rozpoznane szczegółowo Lubelskiego Zagłębia Węglowego zajmują obszar 340 km², a złoża rozpoznane wstępnie 610 km². Znaczną część LZW stanowi obszar o nadkładzie ponad 1 000 m. Zasoby bilansowe węgli w LZW, stanowią około 21,5% polskich zasobów bilansowych węgla kamiennego[1].

Według Państwowego Instytutu Geologicznego na LZW jest 11 udokumentowanych złóż węgla kamiennego o zasobach wynoszących 9272 mln ton, z których tylko 1 złoże jest zagospodarowane (811 mln ton)[2].

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Lubelskie Zagłębie Węglowe znajduje się na Wyżynie Lubelskiej, w województwie lubelskim, w lewym dorzeczu Bugu. Jest przedłużeniem Lwowsko-Wołyńskiego Zagłębia Węglowego znajdującego się na Ukrainie i ciągnie się od granicy kraju do Radzynia Podlaskiego. Obejmuje w Polsce obszar ok. 4 tys. km².[potrzebne źródło]

W rejonie LZW znajdują się najważniejsze miasta: Chełm, Lubartów, Łęczna oraz mniejsze miejscowości: Cyców, Puchaczów.[potrzebne źródło]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Głębienie pierwszych szybów w tym rejonie rozpoczęto w 1975 roku. W rejonie lubelskim planowano budowę siedmiu kopalń węgla kamiennego. W czasie głębienia szybów pojawiły się olbrzymie trudności związane z udostępnieniem złoża zalegającego na dużej głębokości (powyżej 900 m). Podczas głębienia szybów wielokrotnie miały miejsce wypływy wód z poziomów wodonośnych, łącznie z całkowitym zatopieniem dwóch szybów głębionych w centralnej części złoża (rejon Bogdanka). Były to szyby S.1.1 i S.1.2, które zostały zatopione w 1979 roku.[potrzebne źródło] W późniejszym okresie doszło do zatopienia kolejnych dwóch szybów (1989) w planowanej drugiej kopalni K-2 (rejon Stefanów).

Szyby te dzisiaj są udrażniane i zbrojone w celu udostępnienia nowego pola wydobywczego Stefanów. Wspomniane trudności skorygowały ambitne zamierzenia władz państwowych dotyczące budowy wielu kopalń w rejonie lubelskim. Wysiłki resortu górnictwa, kadry inżynierskiej przedsiębiorstwa górniczego pod nazwą Kopalnie Lubelskiego Zagłębia Węglowego w Budowie oraz jednostek naukowo–badawczych skupiły się na pokonaniu trudności związanych z głębieniem szybów i uruchomieniem jednej kopalni na obszarze obejmującym umowne rejony Bogdanka i Nadrybie. W pracach związanych z opanowaniem zagrożeń wodnych i podtapianiem pierwszych głębionych szybów uczestniczył prof. Stanisław Takuski, jako ekspert powołany przez ówczesne Ministerstwo Górnictwa i Energetyki.[potrzebne źródło]

Efektem olbrzymiego zmagania się z napotkanymi trudnościami było udostępnienie złoża dwoma szybami w rejonie Bogdanka (poziom 960 m) i dwoma szybami w rejonie Nadrybia (poz. 910). W 1982 połączono szyby w rejonach Bogdanka i Nadrybia chodnikiem wentylacyjnym. W tym samym roku uruchomiono obok filara ochronnego dla szybów w Bogdance pierwszą ścianę doświadczalną.[potrzebne źródło]

Górnictwo[edytuj | edytuj kod]

Dominuje tu przemysł wydobywczy oraz rolniczy.[potrzebne źródło] Działa tu spółka Lubelski Węgiel "Bogdanka" SA posiadająca dwie kopalnie. Powstała w styczniu 1975 roku jako Przedsiębiorstwo Państwowe pod nazwą Kopalnie Lubelskiego Zagłębia Węglowego.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Agnieszka Malon, Marcin Tymiński: Węgiel kamienny. Państwowy Instytut Geologiczny Państwowy Instytut Badawczy, Zakład Geologii Gospodarczej. [dostęp 2011-06-16].
  2. Ochrona środowiska 2011. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-12-16, s. 123. ISSN 0867-3217.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]