Margaret Garner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Margaret Garner (Wspóczena Medea), 1867

Margaret Garner (ur. ok. 1834, zm. ok. 1858) – afroamerykańska niewolnica, która z czwórką dzieci uciekła z plantacji swojego właściciela w styczniu 1856. Osaczona przez łowców niewolników postanowiła zabić potomstwo i siebie, uważała bowiem, że śmierć jest lepsza od zniewolenia. Ostatecznie przed ujęciem zabiła jedno dziecko, dokonała tego rzeźnickim nożem. Wydarzenie odbiło się szerokim echem w Stanach Zjednoczonych, było argumentem dla abolicjonistów, świadczącym jak zniewolenie niszczy ludzi i deprawuje ich psychikę. Margaret Garner groziła kara śmierci, jednak uniknęła kary po nagłośnieniu wydarzenia, wkrótce zmarła na tyfus.

Tragiczne losy Margaret Garner stały się też inspiracją dla artystów i pisarzy. W 1867 Thomas Satterwhite Noble namalował obraz Margaret Garner (Współczesna Medea), który zdobył znaczną popularność dzięki rozpowszechnieniu w postaci rycin. Obraz znajduje się w stałej ekspozycji National Underground Railroad Freedom Center w Cincinnati.

W 1987, późniejsza noblistka Toni Morrison wydała powieść Beloved[1] (w polskim tłumaczeniu Umiłowana). Za Beloved autorka otrzymała Nagrodę Pulitzera, na podstawie powieści powstał film pod tym samym tytułem (w Polsce Pokochać)[2] i libretto opery Margaret Garner[3].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]