Dur brzuszny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dur brzuszny
Typhus abdominalis
ICD-10 A01
A01.1 Dur rzekomy A
A01.2 Dur rzekomy B
A01.3 Dur rzekomy C
A01.4 Dur rzekomy, nie określony

Dur brzuszny (łac. typhus abdominalis), zwany dawniej tyfusem lub tyfusem brzusznym, jest ogólnoustrojową chorobą bakteryjną wywołaną Gram-ujemnymi pałeczkami Salmonella enterica, serotyp Typhi (Salmonella Typhi). Wywołują ją bakterie z grupy salmonelli, które w temperaturze 60 °C giną już po kilkunastu minutach. Źródłem zakażenia może być brudna woda, nieumyte owoce, a także nieczystości zawierające w sobie pałeczki Salmonella Typhi. Charakteryzuje się gorączką, krańcowym wyczerpaniem, bólami brzucha, objawami zatrucia endotoksyną (splątanie) i różową wysypką, tak zwaną "różyczką durową" czyli rumieniową wysypką plamisto-grudkową zlokalizowaną na skórze klatki piersiowej lub nadbrzusza. Towarzyszy tym objawom także powiększenie wątroby, śledziony i węzłów chłonnych szyi, oraz zapalenie spojówek. Pomimo gorączki występuje względna bradykardia.

Profilaktyka[edytuj | edytuj kod]

Dokładne mycie owoców i warzyw przed spożyciem, a także picie tylko czystej wody z pewnego źródła i unikanie kontaktu z nieczystościami zakażonymi bakteriami. Możliwe też przyjęcie szczepionki uodparniającej, odporność zyskuje się po jednej dawce na okres około 3 lat. Na rynku polskim dostępne są dwie szczepionki: Ty oraz Typhim Vi (szczepionka polisacharydowa).

Lizzie van Zyl - siedmioletnia ofiara duru brzusznego na łożu śmierci w brytyjskim obozie koncentracyjnym w Bloemfontein. Zdjęcie wykonano w maju 1901.

Rozpoznanie[edytuj | edytuj kod]

Stadia duru brzusznego[edytuj | edytuj kod]

  • Okres obrzmienia rdzeniastego (stadium intumescentiae medullaris)
  • Okres tworzenia się strupów (stadium crustosum)
  • Okres tworzenia się owrzodzeń (stadium ulcerationis)
  • Okres oczyszczania się owrzodzeń (stadium detersionis)

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Wymaga leczenia antybiotykiem.

Stosowane antybiotyki to: ampicylina (8 g/dobę) przez okres gorączki, a także kilka dni po jej ustąpieniu. Alternatywne antybiotyki: ciprofloksacyna, cefoperazon. Stosowany z powodzeniem może być również sulfametoksazol z trimetoprimem (kotrimoksazol) oraz furazolidon. Konieczne jest wyrównanie poziomu płynów i elektrolitów.

Rokowanie[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg
Wikimedia Commons

Rokowanie dobre, jeżeli wcześnie leczony, przed wystąpieniem powikłań, a ogólny stan i odporność chorego przed chorobą nie jest upośledzona.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.