Martin Murray

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boxing pictogram.svg Martin Murray
Data i miejsce urodzenia 27 września 1982
Wielka Brytania St Helens
Obywatelstwo Wielka Brytania Wielka Brytania
Wzrost 183 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa średnia
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 27
Zwycięstwa 25
Przez nokauty 11
Porażki 1
Remisy 1

Martin Murray (ur. 27 września 1982 w St Helens) - brytyjski bokser kategorii średniej.

Kariera amatorska[edytuj | edytuj kod]

W 2004 roku został mistrzem Wielkiej Brytanii (ABA) w wadze półśredniej. Nie startował na większych turniejach.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Jako zawodowiec zadebiutował 22 września 2007 roku, pokonując jednogłośnie na punkty Jamiego Amblera. Do końca października 2008 roku stoczył jeszcze 8 pojedynków, wszystkie wygrał.

22 listopada 2011 roku walczył w popularnym na wyspach turnieju – ”Prizefighter”, który odbywał się wadze średniej. Wszystkie walki odbywają się jednego dnia, zwycięzca przechodzi dalej, przegrany odpada. Murray zwyciężył w 3 pojedynkach, zdobywając główną nagrodę w turnieju – 25 tysięcy funtów.

Do końca 2010 roku zwyciężył w kolejnych 9 pojedykach, zdobywając mistrzostwo Wspólnoty Brytyjskiej oraz pas WBA Inter-Continental w wadze średniej, który zdobył pokonując Carlosa Nascimento.

16 kwietnia 2011 roku obronił pas WBA Inter-Continental, pokonując przez TKO w 4 rundzie Johna Carvalho. 18 czerwca zmierzył się z Nickiem Blackwellem, a stawką walki było mistrzostwo Wspólnoty Brytyjskiej, Wielkiej Brytanii oraz pas pas WBA Inter-Continental. Murray zwyciężył niepokonanego rodaka w 5 rundzie przez poddanie[1].

2 grudnia 2011 roku dostał szansę walki o pas WBA Super w wadze średniej, z Felixem Sturmem. Po bardzo wyrównanym pojedynku, sędziowie ogłosili remis (112-116 (Sturm), 114-114, 115-113 (Murray) ) i Sturm obronił tytuł[2].

16 czerwca 2012 roku powrócił na ring, pokonując na punkty Francuza Karima Achoura[3]. 24 listopada zmierzył się z Wenezuelczykiem Jorge Navarro, a stawką walki było tymczasowe mistrzostwo WBA w wadze średniej. Murray zwyciężył przez techniczny nokaut w 6 starciu, posyłając rywala na deski w rundzie pierwszej i szóstej[4].

27 kwietnia 2013 r. otrzymał szansę walki o mistrzostwo świata WBC w kategorii średniej. W walce o tytuł zmierzył się z najlepszym zawodnikiem wagi średniej, Sergio Martinezem, mistrzem tej federacji. Anglik na początku walki przyjął defensywną taktykę, skupiając się głównie na obronie. W 8. rundzie Martinez znalazł się na deskach i to Murray zaczął dominować w pojedynku. W 10 r. Martinez po raz kolejny znalazł się na deskach, ale sędzia postanowił nie liczyć, twierdząc, że to nie było po ciosie. Po 12. rundach, sędziowie orzekli, że jednogłośnie na punkty (115-112, 115-112, 115-112) zwyciężył Martinez, udanie broniąc pasa[5].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy