Maska przeciwgazowa M40
Maska przeciwgazowa M40 - maska przeciwgazowa będąca na wyposażeniu Sił Zbrojnych USA (US Army i Marines). Od roku 2009 stopniowo zastępowana przez maskę M50.
Historia[edytuj]
Maska M40 była wynikiem programu opracowania następcy dla masek M17 (wprowadzonych w czasie wojny wietnamskiej). Nowa maska weszła do służby w roku 1987. Wraz z M40 wprowadzono maskę M42 - zastępowała ona maski M9 i M24 użytkowane przez załogi pojazdów bojowych[1].
Z uwagi na wprowadzenie nowych strojów przeciwchemicznych wprowadzono nieco zmienioną wersję maski - M40A1. Zrezygnowano z kaptura butylowego (nowy stój JSLIST w przeciwieństwie do starego BDO posiadał kaptur) i wzmocniono część twarzową dodatkową warstwą gumy[1].
Konstrukcja[edytuj]
Maska składa się z części twarzowej, wkręcanego filtropochłaniacza i kaptura butylowego. Zarzucono stare rozwiązanie z pochłaniaczami montowanymi w "policzkach" maski. Wymiana takich pochłaniaczy była zbyt uciążliwa[2]. Część twarzowa wykonana jest z czarnej gumy silikonowej, wizjery są takie jak w maskach M17. Istnieje możliwość picia w masce z użyciem manierki M1961 z korkiem M1.[2] Filtropochłaniacz ma gwint w standarcie NATO montowany z boku maski. Istnieje możliwość montażu z prawej lub lewej strony zależnie od preferencji użytkownika. Stosuje się dwa rodzaje filtropochłaniaczy: zielony (podczas szkolenia) i czarny (bojowy)[1].
Maska chroni przed działaniem bojowych środków trujących, broni biologicznej i radiologicznej. Nie chroni przy małym stężeniu tlenu w powietrzu.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Maski przeciwgazowe M40 i M42 (pol.). [dostęp 2012-01-26].
- ↑ 2,0 2,1 M40 Gas Mask (ang.). [dostęp 2012-01-26].
