Mauzoleum Galli Placydii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mauzoleum Galli Placydii
Wnętrze mauzoleum
Wnętrze mauzoleum

Mauzoleum Galli Placydii – zabytek architektury bizantyńskiej zdobiony mozaikami, znajdujący się w Rawennie. Jest jedną z ośmiu raweńskich budowli, wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Zdaniem ekspertów UNESCO jest to najwcześniejszy i najlepiej zachowany z wszystkich zabytków mozaik i równocześnie jeden z najdoskonalszych artystycznie[1].

Mauzoleum zostało ufundowane jako kaplica przy dziś nieistniejącym kościele św. Krzyża. Jest budowlą grobową Galli Placydii, córki Teodozjusza I Wielkiego, powstałą w 1 połowie V wieku[2]. Budynek ma plan krzyża greckiego.

Kopuła zdobiona jest niebieską mozaiką ze złotym krzyżem, gwiazdami oraz symbolami ewangelistów. Na ścianach znajdujących się poniżej przedstawionych jest ośmiu apostołów oraz pijące gołębie. Woda, z której piją ptaki, to woda życia, odnosząca się do życia wiecznego (Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskającej ku życiu wiecznemu J 4,14). Jeszcze niżej, w lunetach pod łukami, znajduje się wizerunek Dobrego Pasterza (nad drzwiami) oraz świętego Wawrzyńca (naprzeciw). Wawrzyniec niesie krzyż i zbliża się do rozżarzonego rusztu, na którym poniósł męczeńską śmierć. Z lewej strony stoi biblioteczka świętego z księgami czterech Ewangelii, które powinny wystarczyć gorliwemu wyznawcy Chrystusa za całą literaturę[3].

Oprócz przedstawień figuralnych, w mauzoleum znajdują się także mozaiki zoomorficzne, roślinne i ornamentalne.

Przypisy

  1. It is the earliest and best preserved of all mosaic monuments, and at the same time one of the most artistically perfect http://whc.unesco.org/archive/advisory_body_evaluation/788.pdf
  2. Galli Placydii mauzoleum – Encyklopedia PWN
  3. Paweł Janiszewski: Niezłomni i konformiści. mowiawieki.pl, styczeń 2007. [dostęp 2014-02-01]. [zarchiwizowane z adresu 2008-03-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Prof. Don Giovanni Montanari, Le copie dei mosaici antichi di Ravenna, Servizio Turismo – Comune di Ravenna.
  • Stern Henri, Sztuka bizantyńska, Warszawa 1975.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Na mapach: 44°25′16″N 12°11′49″E/44,421111 12,196944