Wawrzyniec z Rzymu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Święty
Wawrzyniec z Rzymu
męczennik
Tizian 047.jpg
Data urodzenia w III wieku
Huesca
Data śmierci 10 sierpnia 258
Rzym
Kościół/
wyznanie
katolicki
Wspomnienie 10 sierpnia
Atrybuty księga, krata, palma, otwarta szafka
Patron Hiszpanii i Norymbergi, diecezji pelplińskiej, Wodzisławia Śląskiego i ratowników GOPR
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Święty Wawrzyniec (zm. 10 sierpnia 258 w Rzymie) – diakon i męczennik chrześcijański, święty Kościoła katolickiego wymieniany w modlitwie eucharystycznej Kanonu rzymskiego.

Żywot świętego[edytuj | edytuj kod]

Z jego życia znamy bardzo mało faktów. Prawdopodobnie pochodził z Hiszpanii. Tradycja mówi o jego męczeńskiej śmierci w Rzymie na via Tiburtina, na rozżarzonej do czerwoności kracie (ruszcie), która w ikonografii stanowi jego atrybut (kilka dni przed nim śmierć za wiarę, przez ścięcie, ponieść miał jego zwierzchnik, papież Sykstus II, z 4 innymi diakonami). Przed śmiercią od Wawrzyńca, który zarządzał dobrami materialnymi, zażądano wydania skarbów kościoła. Zgodnie z tradycją, Wawrzyniec zdążył uratować np. Graal, który wysłał w tajemnicy swoim rodzicom do Hiszpanii[1].

Kult[edytuj | edytuj kod]

Niezwykłe okoliczności męczeństwa, sprawiły iż jego kult szybko się rozwijał już u schyłku starożytności. W średniowieczu był jednym z najpopularniejszych świętych. Kult św. Wawrzyńca upowszechniał się począwszy od IV wieku. Jeden z najdawniejszych formularzy liturgicznych, zwany sakramentarzem leoniańskim, posiada kilkanaście różnych tekstów na uroczystość św. Wawrzyńca. Kult Wawrzyńca był bardzo popularny m.in. na terenach państwa Krzyżackiego.

Patron[edytuj | edytuj kod]

Wawrzyniec jest czczony jako patron ubogich, piekarzy, kucharzy, bibliotekarzy. Uważano, że chroni od pożarów i pomaga w chorobach reumatycznych i w poparzeniach. Według legendy miał schodzić co piątek do czyśćca, by wybawić choćby jedną duszę. Św. Wawrzyniec jest patronem diecezji pelplińskiej oraz Słupcy, Wodzisławia Śląskiego, przewodników sudeckich oraz ratowników GOPR[2][3][4].

Dzień obchodów[edytuj | edytuj kod]

Święto liturgiczne obchodzone 10 sierpnia jest również świętem diakonatu[5]. Z tego powodu Perseidy czasem nazywane są "łzami świętego Wawrzyńca"[6].

Atrybuty[edytuj | edytuj kod]

Przedstawiany jest w dalmatyce; najczęściej trzyma kratę (ruszt), na której był męczony i gałązkę palmy, jako symbol swego męczeństwa. Może też występować z Ewangelią i krzyżem, a także z torebką na pieniądze, z której rozdawał je ubogim.

Imię Wawrzyniec było stosunkowo często spotykane w Polsce. Jego odpowiednikiem w języku łacińskim jest imię Laurencjusz, którego żeńska odmiana – Laura stała się popularniejsza w Polsce.

Na planie rusztu (kraty) św. Wawrzyńca zbudowany został przez Filipa II Eskurial. Jego imię nosi najważniejsza rzeka Kanady oraz Zatoka Świętego Wawrzyńca.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. http://nauka.wiara.pl/index.php?grupa=6&art=1160060541&dzi=1160128841&katg= L. Śliwa, Poszukiwacze Świętego Kielicha, Gość Niedzielny 30/2006
  2. Św. Wawrzyniec-nasz patron. na przewodnikdolnyslask.wroclaw.pl
  3. BEATA CZERNIAK, KATARZYNA RYBICKA: Święty Wawrzyniec patronem Słupcy. 17 SIERPNIA 2010. [dostęp 2012-08-11].
  4. Dzień świętego Wawrzyńca - patrona Wodzisławia Śląskiego. Urząd Miasta Wodzisława Śląskiego, 2012-08-10. [dostęp 2012-08-11].
  5. Święty Wawrzyniec, diakon i męczennik. na brewiarz.katolik.pl [24.07.2009]
  6. Science: Tears of St. Lawrence. TIME, 1926-08-23. [dostęp 2009-08-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]