Wawrzyniec z Rzymu
| Wawrzyniec z Rzymu | |
 |
|
| Data urodzenia | III wiek Huesca |
| Data śmierci | 10 sierpnia 258 Rzym |
| Kościół / wyznanie | Święty Kościół Rzymski |
| Wspomnienie | 10 sierpnia |
| Atrybuty | księga, krata, palma, otwarta szafka |
| Patron | Hiszpanii i Norymbergi, diecezji pelplińskiej, Wodzisławia Śląskiego i ratowników GOPR |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
Święty Wawrzyniec (zm. 10 sierpnia 258 w Rzymie) – diakon i męczennik chrześcijański z III wieku. Święty ten wymieniany jest w Modlitwie Eucharystycznej Kanonu rzymskiego.
Spis treści |
[edytuj] Żywot świętego
Z jego życia znamy bardzo mało faktów. Prawdopodobnie pochodził z Hiszpanii. Tradycja mówi o jego męczeńskiej śmierci w Rzymie na via Tiburtina, na rozżarzonej do czerwoności kracie (ruszcie), która w ikonografii stanowi jego atrybut (kilka dni przed nim śmierć za wiarę, przez ścięcie, ponieść miał jego zwierzchnik, papież Sykstus II, z 4 innymi diakonami). Przed śmiercią od Wawrzyńca, który zarządzał dobrami materialnym, zażądano wydania skarbów kościoła.
[edytuj] Kult
Niezwykłe okoliczności męczeństwa, sprawiły iż jego kult szybko się rozwijał już u schyłku starożytności. W średniowieczu był jednym z najpopularniejszych świętych. Kult św. Wawrzyńca upowszechniał się począwszy od IV wieku. Jeden z najdawniejszych formularzy liturgicznych, zwany sakramentarzem leoniańskim, posiada kilkanaście różnych tekstów na uroczystość św. Wawrzyńca. Kult Wawrzyńca był bardzo popularny m.in. na terenach państwa Krzyżackiego.
[edytuj] Patron
Wawrzyniec był czczony jako patron ubogich, piekarzy, kucharzy, bibliotekarzy. Uważano, że chroni od pożarów i pomaga w chorobach reumatycznych i w poparzeniach. Według legendy miał schodzić co piątek do czyśćca, by wybawić choćby jedną duszę. Św. Wawrzyniec jest patronem niektórych miast np. Wodzisławia Śląskiego, jak i przewodników sudeckich oraz ratowników GOPR[1] .
[edytuj] Dzień obchodów
Święto liturgiczne obchodzone 10 sierpnia jest również świętem diakonatu[2]. Z tego powodu Perseidy czasem nazywane są "łzami świętego Wawrzyńca"[3].
[edytuj] Atrybuty
Przedstawiany jest w dalmatyce; najczęściej trzyma kratę (ruszt), na której był męczony i gałązkę palmy, jako symbol swego męczeństwa. Może też występować z ewangelią i krzyżem, a także z torebką na pieniądze, z której rozdawał je ubogim.
Imię Wawrzyniec było stosunkowo często spotykane w Polsce. Jego odpowiednikiem w języku łacińskim jest imię Laurencjusz, którego żeńska odmiana – Laura stała się popularniejsza w Polsce.
Na planie rusztu (kraty) św. Wawrzyńca zbudowany został przez Filipa II Eskurial. Jego imię nosi najważniejsza rzeka Kanady oraz Zatoka Świętego Wawrzyńca.
Przypisy
- ↑ Św. Wawrzyniec-nasz patron. na przewodnikdolnyslask.wroclaw.pl
- ↑ Święty Wawrzyniec, diakon i męczennik. na brewiarz.katolik.pl [24.07.2009]
- ↑ Science: Tears of St. Lawrence. TIME, 1926-08-23. [dostęp 2009-08-12].
