Maxime Du Camp

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Maxim Du Camp (między 1830 a 1870)
M. Du Camp, Abu Simbel, ok. 1850

Maxime Du Camp (ur. 8 lutego 1822 w Paryżu, zm. 9 lutego 1894 w Baden-Baden) – francuski pisarz i fotograf, autor zdjęć dokumentujących zabytki Egiptu. Od 1880 r. członek Akademii Francuskiej.

Pochodził z bogatej arystokratycznej rodziny. Jego rodzicami byli Théodore-Joseph, chirurg, który zmarł wkrótce po narodzinach syna i Alexandrine Du Camp.

Brał udział w rewolucji 1848, za co został odznaczony Legią Honorową. Rok później wraz z Gustave'em Flaubertem wyjechał na jedyną w swoim życiu ekspedycję do Egiptu i na Bliski Wschód, na której potrzeby nauczył się fotografowania. Lekcje brał u Gustave'a Le Graya i Alexisa Delagrange'a. Na swoich zdjęciach uwieczniał egipskie zabytki, często umieszczając przed nimi jakąś postać, mającą służyć za

Po powrocie do Francji w 1851 r. Du Camp swoje prace pokazał w Société Héliographique, a we wrześniu Francis Wey zamieścił artykuł na ich temat w piśmie "La Lumière". Rok później zdjęcia Du Campa zostały wydane w albumie Egypte, Nubie, Palestine, Syrie, a na wystawie światowej w 1855 r. otrzymały srebrny medal.

Du Camp stopniowo porzucał fotografię na rzecz pisarstwa. Publikował wspomnienia z podróży na Wschód, recenzje wystaw sztuki, wiersze, opracowania na temat Paryża. Był założycielem pisma "Revue de Paris" (1851-1858).

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Souvenirs et paysages d’Orient, 1848.
  • Egypte, Nubie, Palestine, Syrie, 1852.
  • Memoires d’un suicidé, 1853.
  • Le Nil, 1854.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Ballerini, Maxime Du Camp [w:] Encyclopedia of nineteenth-century photography, red. J. Hannavy, New York 2008, ISBN 0-415-97235-3, s. 441-443.

Literatura dodatkowa:

  • M. Zgórniak, "Le seul effort de peinture historique". Maxime Du Camp o Matejce [w:] Sztuka i historia. Materiały sesji SHS, Warszawa 1992.