McCartney (album)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
McCartney
Album studyjny Paula McCartneya
Wydany 17 kwietnia 1970
Nagrywany koniec 1969 – marzec 1970
Gatunek rock
Długość 35:03
Wytwórnia Apple Records/EMI
Producent Paul McCartney
Album po albumie

McCartney jest pierwszym solowym studyjnym albumem Paula McCartneya wydanym w 1970 roku.

Okoliczności powstania i charakterystyka albumu[edytuj | edytuj kod]

Album nagrywany był podczas rozpadu The Beatles i kryzysu psychicznego McCartneya związanego z tym wydarzeniem. McCartney był to tego stopnia załamany, że nie wstawał z łóżka do godziny 15, a potem dochodził do wniosku, że po co ma wstawać, skoro i tak zaraz się ściemni. Zaszył się w domu i w końcu zaczął nagrywać na czterośladowym magnetofonie pożyczonym z EMI. Część piosenek skomponował, a część odgrzebał z dawnych lat. Paul gra na większości instrumentów - możemy usłyszeć go grającego na gitarze basowej, gitarze akustycznej, pianinie, gitarze elektrycznej, organach, mellotronie.

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie piosenki napisane przez McCartneya

Edycja oryginalna[edytuj | edytuj kod]

  1. The Lovely Linda – 0:44
    • krótki akustyczny utwór nagrany w domowym studio
  2. That Would Be Something – 2:39
  3. Valentine Day – 1:40
    • utwór instrumentalny
  4. Every Night – 2:32
  5. Hot As Sun/Glasses – 2:07
    • pierwsza piosenka jest jedną z najwcześniejszych piosenek jakie skomponował McCartney, bo w 1959 roku; natomiast druga to zarejestrowana gra na brzegach szklanek; ostatnią kilkusekundową kompozycją jest Suicide, która nie została wymieniona w liście utworów
  6. Junk – 1:55
    • pioesnka napisana w 1968 roku w Indiach, gdzie Beatlesi studiowali medytację transcendentalną; była nagrana w Esher (dom Harrisona) w maju 1968 roku; ostatnie przymiarki do tego utworu miały miejsce podczas sesji do albumu Abbey Road
  7. Man We Was Lonely – 2:57
  8. Oo You – 2:49
  9. Momma Miss America – 4:05
    • oryginalnie zatytułowana "Rock 'n' Roll Springtime
  10. Teddy Boy – 2:23
    • piosenka napisana w 1968 roku w Indiach i pierwotnie nagrana przez Beatlesów w styczniu 1969 roku podczas sesji do albumu Let It Be
  11. Singalong Junk – 2:35
    • instrumentalna wersja "Junk" z mellotronem w tle
  12. Maybe I'm Amazed – 3:51
    • jedna z najlepszych piosenek McCartneya, która osiągnęła 338. pozycję w rankingu magazynu Rolling Stone na 500 piosenek wszech czasów
  13. Kreen-Akrore – 4:15
    • utwór instrumentalny

Edycja zremasterowana[edytuj | edytuj kod]

W 1993 roku McCartney zostało zremasterowane i wydane na nośniku CD jako część serii The Paul McCartney Collection. Nie dodano jednak żadnych bonusów.

  1. The Lovely Linda – 0:44
    • krótki akustyczny utwór nagrany w domowym studio
  2. That Would Be Something – 2:39
  3. Valentine Day – 1:40
    • utwór instrumentalny
  4. Every Night – 2:32
  5. Hot As Sun/Glasses – 2:07
    • pierwsza piosenka jest jedną z najwcześniejszych piosenek jakie skomponował McCartney, bo w 1959 roku; natomiast druga to zarejestrowana gra na brzegach szklanek; ostatnią kilkusekundową kompozycją jest Suicide, która nie została wymieniona w liście utworów
  6. Junk – 1:55
    • pioesnka napisana w 1968 roku w Indiach, gdzie Beatlesi studiowali medytację transcendentalną; była nagrana w Esher (dom Harrisona) w maju 1968 roku; ostatnie przymiarki do tego utworu miały miejsce podczas sesji do albumu Abbey Road
  7. Man We Was Lonely – 2:57
  8. Oo You – 2:49
  9. Momma Miss America – 4:05
    • oryginalnie zatytułowana "Rock 'n' Roll Springtime
  10. Teddy Boy – 2:23
    • piosenka napisana w 1968 roku w Indiach i pierwotnie nagrana przez Beatlesów w styczniu 1969 roku podczas sesji do albumu Let It Be
  11. Singalong Junk – 2:35
    • instrumentalna wersja "Junk" z mellotronem w tle
  12. Maybe I'm Amazed – 3:51
    • jedna z najlepszych piosenek McCartneya, która osiągnęła 338. pozycję w rankingu magazynu Rolling Stone na 500 piosenek wszech czasów
  13. Kreen-Akrore – 4:15
    • utwór instrumentalny

Nagrody oraz pozycja na listach przebojów[edytuj | edytuj kod]

Kolorem pomarańczowym zaznaczono singel niealbumowy.
Kolorem błękitnym zaznaczono singel niealbumowy, ale przynajmniej jedną ze stron zamieszczono już na reedycjach.

Single

Okładka Data wydania strona A strona B Wielka BrytaniaUK Lista Stany ZjednoczoneUS Lista Certyfikat
foto (UK) 4 lutego 1977 r.
(US) 7 lutego 1977 r.
Maybe I'm Amazed
(wersja koncertowa)
Soily
(wersja koncertowa)
28
(5 tyg.)
10
?
X

Album

Okładka Data wydania nazwa albumu Wielka BrytaniaUK Lista Stany ZjednoczoneUS Lista Certyfikat
foto 17 kwietnia 1970 r. McCartney 2
(32 tyg.)
1 (1 tyg.)
(47 tyg.)
(UK) ?
(US) 2x-platynowa płyta

Paul postanowił nie wydawać singlów z tej płyty. Zmienił zdanie dopiero parę lat później wydając przebój Maybe I'm Amazed w wersji na żywo. Album McCartney doszedł do 1. miejsca w USA i 2. w Wielkiej Brytanii. Osiągnął status podwójnie platynowej płyty. Spóźniony singel z piosenką w wersji na żywo "Maybe I'm Amazed" osiągnął zaledwie 28. miejsce na brytyjskich listach przebojów i 10. miejsce w USA.

Wideografia[edytuj | edytuj kod]

Teledyski:

  • Maybe I'm Amazed wersja 1 reż. David Puttman

Twórcy[edytuj | edytuj kod]

Paul McCartney: gitara basowa, gitara akustyczna, pianino, gitara elektryczna, organy, mellotron, keyboars, kompozytor i producent
Linda McCartney: keyboard, śpiew

Steve Hoffman: remastering

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Płyta nagrywana była większości w domu Paula, przez to jeśli dobrze się wsłuchamy możemy usłyszeć np. dzieci Paula i skrzypiące drzwi.
  • Mix piosenki Maybe I'm Amazed możemy usłyszeć na płycie Twin Freaks.
  • Piosenkę Indeed I do Paul nagrał tuż po ukazaniu się albumu w sprzedaży. Piosenka ta do dziś pozostaje nie wydana na żadnym oficjalnym wydawnictwie.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]