Paul McCartney

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sir Paul McCartney
Paul McCartney black and white 2010.jpg
Paul McCartney (2010)
Imię i nazwisko James Paul McCartney
Data i miejsce urodzenia 18 czerwca 1942
Liverpool
Pochodzenie angielskie
Instrument gitara basowa, fortepian, organy, gitara, perkusja, instrumenty perkusyjne, ukulele
Gatunek rock-n-roll, rock, pop-rock,muzyka poważna, folk-rock, folk, blues-rock
Zawód Autor tekstów, kompozytor, muzyk, wokalista, aktywista
Aktywność od 1957
Wytwórnia płytowa Parlophone, Capitol, Apple, CBS Records, EMI, Hear Music, Universal Music
Powiązania The Quarry Men, The Beatles, Wings, The Fireman, Michael Jackson
Instrument
Höfner 500/1
Rickenbacker 4001
Zespół
The Quarrymen, The Beatles, Wings, The Fireman
Odznaczenia
Knight Bachelor Kawaler Orderu Imperium Brytyjskiego Oficer Legii Honorowej (Francja) Kawaler Orderu Zasługi (Chile) Wielki Oficer Orderu Zasług Naukowych i Kulturalnych Gabrieli Mistral (Chile) Kawaler Orderu Słońca Peru
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa
Podpis Paula McCartneya

Paul McCartney, właśc. James Paul McCartney (ur. 18 czerwca 1942 w Liverpoolu w Anglii) – brytyjski kompozytor, multiinstrumentalista i piosenkarz, kawaler Orderu Imperium Brytyjskiego. Znany głównie jako członek grupy The Beatles. Był członkiem spółki kompozytorskiej Lennon/McCartney, która odniosła największy sukces w historii muzyki i miała ogromny wpływ na innych twórców[1]. Po rozpadzie "bajecznej czwórki" wraz z żoną, Lindą McCartney, założył zespół Wings. Po jego rozwiązaniu z powodzeniem kontynuował karierę solową. Paul jest zdobywcą wielu prestiżowych nagród. McCartney także jest kompozytorem muzyki filmowej, poważnej oraz elektronicznej. Katalog jego piosenek jest bardzo obszerny. Znany jest także z częstych udziałów w projektach charytatywnych. Jest wpisany w Księdze Rekordów Guinnessa jako muzyk i kompozytor, który osiągnął dzięki ponad 60 złotym płytom i setkom milionów sprzedanych płyt największy sukces w historii[2]. Piosenka Yesterday jest najczęściej graną przez innych artystów piosenką w historii. Jest to także najczęściej grana piosenka w amerykańskich mediach – ponad 7 milionów razy[3]. Piosenka Mull of Kintyre, którą napisał w 1977 roku będąc w zespole Wings, była pierwszym singlem sprzedanym w ponad 2 milionowym nakładzie w Wielkiej Brytanii. Pozostał on najlepiej sprzedającym się singlem aż do 1984 roku.

Firma MPL Communications, której właścicielem jest McCartney, posiada prawa autorskie do ponad 3 tysięcy piosenek. W katalogu znajdują się m.in.: wszystkie piosenki napisane przez Buddy'ego Holly'ego oraz musicale: Guys and Dolls, Grease, A Chorus Line.


Paul jest także malarzem, obrońcą praw zwierząt, wegetarianinem, nauczycielem muzyki, aktywistą w kampaniach przeciw minom lądowym, wybijaniu fok i długowi trzeciego świata.

McCartney otrzymał odznaczenie (MBE) w 1965 roku i był pasowany w 1997 roku.

Został uznany za jednego ze 100 żyjących geniuszy, opracowanej na podstawie e-mailowego sondażu firmy konsultingowej Creators Synectics[4].

Dwukrotnie wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame – w 1988 wraz z The Beatles i w 1999 jako artysta solowy[5].

Dzieciństwo i lata młodzieńcze: 1942-1957[edytuj | edytuj kod]

James Paul McCartney urodził się w szpitalu "Walton General Hospital" w Liverpoolu, gdzie wcześniej pracowała jako pielęgniarka na oddziale położniczym jego matka Mary[6]. Ma brata Michaela urodzonego 7 stycznia 1944 roku[7]. McCartney został ochrzczony w obrządku rzymskokatolickim aczkolwiek wychowywany był bezwyznaniowo ze względu na fakt, iż matka była katoliczką, a ojciec (James 'Jim' McCartney) protestantem nastawionym agnostycznie[7]. Podobnie jak wielu mieszkańców Liverpoolu McCartney ma korzenie irlandzkie[8]. Jego dziadek ze strony matki- Owen Mohin/Mohan urodził się w Tullynamalrow w hrabstwie Monaghan w Irlandii i poślubił Mary Theresę Danher z Toxteth (Liverpool) w 1905[7].

The Quarrymen i the Silver Beetles: 1957-1960[edytuj | edytuj kod]

Piętnastoletni McCartney spotkał Lennona i The Quarrymen w Woolton na festynie dobroczynnym 6 lipca 1957[9]. W początkach ich przyjaźni, ciotka Lennona, Mimi Smith nie akceptowała McCartneya ponieważ był, jak to określiła, "klasą robotniczą", i nazywała go "małym przyjacielem Johna"[10]. Ojciec McCartneya powiedział synowi, że Lennon "wpakuje go w kłopoty", jednak w późniejszym czasie pozwolił The Quarrymen odbywać próby w swoim salonie przy 20 Forthlin Road.[11][12]

McCartney z Lennonem współpracowali ściśle i wspólnie stworzyli wiele piosenek. To on przekonał Lennona, żeby pozwolił Harrisonowi przyłączyć się do the Quarrymen mimo początkowej niechęci Lennona (ze względu na młody wiek Harrisona), kiedy Lennon usłyszał, jak Harrison gra na próbie w marcu 1958.[13] Harrison dołączył do grupy jako gitarzysta prowadzący, w następnej kolejności dołączył kolega Lennona ze szkoły plastycznej, Stuart Sutcliffe, na basie, z którym McCartney później sprzeczał się o jego umiejętności muzyczne[14][15]. Do maja 1960 wypróbowali kilka nazw, w tym The Silver Beetles (i zagrali trasę z Johnny Gentle, w Szkocji). The Beatles zmienili nazwę grupy na występ w Hamburgu, w sierpniu 1960.[16][17]

McCartney w The Beatles: 1960-1970[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: The Beatles.

Solo i Wings[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Wings.

W latach 1971-1981 był liderem zespołu Wings. Po rozpadzie zespołu nadal prowadził działalność koncertową, wydał także wiele nowych płyt.

14 czerwca 2008 roku wystąpił w Kijowie. 3 czerwca 2010 r. za całokształt twórczości w dziedzinie muzyki popularnej z rąk prezydenta USA Baracka Obamy odebrał nagrodę im. Gershwinów przyznawaną przez Bibliotekę Kongresu Stanów Zjednoczonych[18]. 22 czerwca 2013 roku wystąpił w Warszawie, na Stadionie Narodowym. Występ ten był częścią trasy koncertowej Out there!. Wykonał 38 piosenek, w większości skomponowanych przez siebie w czasach The Beatles, w tym m. in. "Eight days a week", "Lady Madonna", "Back in the USSR", "Hey Jude", "Get back" i "Yesterday". Koncert został ciepło przyjęty przez fanów.

1 funt za występ[edytuj | edytuj kod]

McCartney za występ podczas ceremoni otwarcia igrzysk olimpijskich w 2012 roku, podobnie jak Arctic Monkeys, Dizzee Rascal, Mike Oldfield dostali . Taka suma pojawiła się na ich kontrakcie z organizatorami olimpiady(kontrakty wymagane przez brytyjskie prawo). 1£ nie wystarczał w Londynie, w 2012 roku na np. 1 przejazd metrem, w obrębie 1 strefy(koszt takiego przejazdu bez zniżek czy darmowych kart dla kibiców to wówczas 2X tyle - 2£).[19][20]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. The Lennon-McCartney Songwriting Partnership (ang.). 2007. [dostęp 4 marca 2007].
  2. Paul McCartney: When I'm 64 (ang.). 2007. [dostęp 4 marca 2007].
  3. The BMI Top 100 Songs (ang.). 2007. [dostęp 4 marca 2007].
  4. wiadomosc.html Polak wśród 100 żyjących geniuszy (pol.). 2007. [dostęp 29 października 2007].
  5. Rock 'n' Roll Hall of Fame Inductees 1986 – 2010 (ang.). digitaldreamdoor.nutsie.com. [dostęp 2010-05-01].
  6. Spitz 2005. str. 75
  7. 7,0 7,1 7,2 Miles 1998. str. 4
  8. Miles 1998. p3.
  9. Spitz 2005. p93
  10. Miles 1998. p44.
  11. Miles 1998. pp32-38.
  12. Inside ForthlinRoad Retrieved: 12 November 2006
  13. Spitz 2005. pp126-127
  14. Miles 1998. pp47-50.
  15. Cynthia Lennon "John" 2006. p94.
  16. Cynthia "John" 2006. p67.
  17. Coleman, Ray (1984). Lennon: The Definitive Biography. Pan Books. p212.
  18. Paul McCartney uhonorowany nagrodą im. Gershwinów. [dostęp 2010-05-25].
  19. http://www.idolator.com/6772521/london-olympics-paul-mccartney-isles-of-wonder-performance-fee
  20. https://web.archive.org/web/20120810010814/http://www.tfl.gov.uk/tickets/14416.aspx

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hunter Davies: The Beatles : the illustrated and updated edition of the bestselling authorized biography. London: Cassell, 2004. ISBN 1-84403-104-7.
  • Bill Harry: The Paul McCartney Encyclopedia. London: Virgin Books, 2002. ISBN 0-7535-0716-1.
  • Cynthia Lennon: A Twist of Lennon. New York: Avon, 1980. ISBN 0-380-45450-5.
  • Tony Scherman: Paul. Harry Benson (zdjęcia). New York: Life Books, 2014.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]