Flaming Pie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Flaming Pie
Album studyjny Paula McCartneya
Wydany 5 maja 1997
Nagrywany od 22 lutego 1995 do

14 lutego 1997; z wyjątkiem "Calico Skies" i "Great Day": 3 września 1992

Gatunek rock
Długość 53:44
Wytwórnia Parlophone, EMI
Producent Paul McCartney, Jeff Lynne i George Martin
Album po albumie

Flaming Pie (pol. "Płonące ciasteczko") jest albumem Paula McCartneya wydanym w 1997 roku. Jest to swoista kontynuacja reaktywacyjnych albumów Beatlesów Anthology. Ponadto na albumie zostały zamieszczone dwie piosenki wspólnie nagrane z Ringo Starrem.

Okoliczności powstania i charakterystyka albumu[edytuj | edytuj kod]

Na początku lutego 1995 roku Paul połączył swe siły z Jeffem Lynne'em (gitarzystą i wokalistą grupy Electric Light Orchestra, wielkim fanem Beatlesów – wcześniej pracował z George'em Harrisonem nad albumem Cloud Nine (1987), występował wraz z nim w supergrupie The Traveling Wilburys oraz nagrywał z Ringo Starrem album Time Takes Time, a co najważniejsze był także producentem dwóch reaktywacyjnych piosenek Beatlesów Free As A Bird i Real Love zrealizowanych w ramach Anthologii). Album nagrywał przez dwa lata.

Album powstał pod wpływem przeżyć związanych z projektem Anthology, dzięki któremu przypomniał sobie jak to było za czasów, gdy grał w The Beatles). Paul przystąpił do niego jak do kolejnego albumu firmowanego marką The Beatles. Zgodnie z zamierzeniem w utworach doskonale daje się wyczuć "ducha Beatlesów". Paul nie chciał jednak zbyt skomplikowanych aranżacji, długiego i mozolnego procesu produkcji, więc zdecydował się na nagranie prostych i melodyjnych piosenek. Wytwórnia nie nalegała na nową płytę, bo i tak w związku z Anthology pojawiło się mnóstwo wznowień. Paul miał więc swoiste wakacje i miał okazję, by leniuchować (co rzadko mu się zdarza w życiu) chociaż przez parę dni. Ponieważ czasem mu się nudziło, więc chwytał za gitarę...

Pracował nad nim nie tylko z Lynne'em, ale także ze Steve'em Millerem (w maju 1969 roku McCartney pod pseudonimem Paul Ramon, nagrał z nim My Dark Hour), George'em Martinem, Ringo Starrem oraz z własnym synem Jamesem McCartneyem. Efekt pracy był piorunujący. Piosenki same wpadały do głowy Paula. Jeszcze nigdy wcześniej od czasów pracy z Johnem nie pracował tak intensywnie.

Pierwsza piosenka to spokojna ballada The Song We Were Singing, w której to Paul wspomina swoją młodość i sposób postrzegania świata oczami młodzieńca. Z kolejną piosenką wiąże się pewna historia. Otóż pewnego razu nie dawały mu spokoju słowa, które męczyły go cały dzień. Brzmiały one: I go so far, I'm front of me". W końcu zdał sobie sprawę, że ma w głowie linijkę nowej piosenki. Tak właśnie powstał The World Tonight. Jest to utwór bardzo dynamiczny, oparty na wpadającym w ucho riffie – w sam raz na singel. Następna piosenka If You Wanna to jakby kontynuacja poprzedniej. Jest również dynamiczna i oparta o ciekawy riff, jednak utrzymana jest w zupełnie innym klimacie. Somedays została napisana podczas sesji fotograficznej Lindy. Paul nudził się, więc chwycił za gitarę i nagrał najspokojniejszy kawałek na płycie. Podkładem orkiestry do tej piosenki zajął się sam George Martin. Young Boy to kolejny żywiołowy kawałek, który jest zestawiony z jakże spokojnym i lirycznym Calico Skies. Piosenka Calico Skies'' to jedno wielkie wyznanie miłości do Lindy. Kolejny utwór to piosenka tytułowa Flamig Pie. Jest w opinii krytyków jedną ze słabszych kompozycji w całej jego karierze. Na uwagę w niej zwraca jednak intrygująca linia pianina, która przybliża tę piosenkę brzmieniowo do Nineteen Hundred And Eighty Five z płyty Band on the Run. Heaven On A Sunday to bardzo spokojna piosenka, otwierająca stronę B winyla. Powstała ona w trakcie żeglowania. Drugą równie spokojną piosenką na albumie z pewnością jest Little Willow. Została ona napisana z myślą o zmarłej pierwszej żonie Ringa. Z kolei dwie piosenki Used To Be Bad i Really Love You zdecydowanie nie pasują do całości stylistycznej płyty. Obie powstały podczas jam session. Na albumie mamy jeszcze dwie romantyczne kompozycje Souvenir oraz zamykającą balladę Beautiful Night. Obie bardzo podnoszą walory muzyczne całej płyty. W piosence Souvenir mamy wyznanie miłości nawiązujące do I want you (ale utrzymane w spokojniejszym tonie). Natomiast Beautiful Night zawiera w sobie pewną niespodziankę. Po pozornym zakończeniu piosenki następuje dynamiczne zakończenie. To mocne zakończenie płyty przywołuje w pamięci Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band, Abbey Road, czy Ram. Ostatni utwór, a właściwie muzyczny żart, znalazł się na płycie tylko dlatego, że potrzebna była dwu minutowa piosenka. Wówczas to Paul przypomniał sobie o pewnej piosence, która nagrywał dla dzieci jeszcze w 1970 roku. Stąd obecna w Great Day rodzinna atmosfera. Aranżacja oparta jest tylko o gitarę, a melodia nie zachwyca. Utwór ten nadaje się właściwie tylko jako tzw. hidden track (ukryty utwór) i pomimo, że jest to w pełni autonomiczny utwór, to z pewnością taką ma pełnić funkcję na płycie.

Tytuł albumu Flaming Pie (z ang. płonące ciasteczko) (taki sam nosi także jedna z piosenek) odwołuje się do zabawnej opowiastki Johna Lennona, który za jej pomocą tłumaczył dziennikarzom, skąd w ogóle wzięła się nazwa The Beatles. John Lennon: Otóż pewnego razu miałem wizję, w której zobaczyłem ludka stojącego na płonącym ciasteczku, który powiedział nam, że od dziś jesteśmy Beatlesami pisanymi przez A. Na to my odpowiedzieliśmy mu – dziękujemy Ci Panie

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie piosenki napisane przez McCartneya (prócz wyróżnionych w nawiasach)

  1. The Song We Were Singing – 3:55
  2. "The World Tonight – 4:06
  3. If You Wanna – 4:38
  4. Somedays – 4:15
    • orkiestra – George Martin
  5. Young Boy – 3:54
  6. Calico Skies – 2:32
  7. Flaming Pie – 2:30
  8. Heaven On A Sunday – 4:27
    • na gitarze gra syn McCartneya James
  9. Used To Be Bad – 4:12 (Paul McCartney/Steve Miller)
  10. Souvenir – 3:41
  11. Little Willow – 2:58
    • hołd złożony zmarłej pierwszej żony Ringo – Maureen Starkey
  12. Really Love You – 5:18 (Paul McCartney/Ringo Starr)
  13. Beautiful Night – 5:09
    • (orkiestra – George Martin)
  14. Great Day – 2:09
    • piosenka napisana w 1970 roku

Nagrody oraz pozycja na listach przebojów[edytuj | edytuj kod]

Kolorem pomarańczowym zaznaczono singel niealbumowy.
Kolorem błękitnym zaznaczono singel niealbumowy, ale przynajmniej jedną ze stron zamieszczono już na reedycjach.

Single

Okładka Data wydania strona A strona B Wielka BrytaniaUK Lista Stany ZjednoczoneUS Lista Certyfikat
foto 28 kwietnia 1997 r. Young Boy Looking For You/Oobu Joobu – Part 1
(UK) Broomstick/Oobu Joobu – Part 2
19
(1 tyg.)
?
?
X
foto 7 lipca 1997 r. The World Tonight Used To Be Bad / OJ Part 2 lub 3 lub 4 23
(1 tyg.)
64
(10 tyg.)
X
foto 15 grudnia 1997 Beautiful Night Love Come Tumbling Down / OJ Part 5 lub 6 25
(2 tyg.)
?
?
X

Album

Okładka Data wydania nazwa albumu Wielka BrytaniaUK Lista Stany ZjednoczoneUS Lista Certyfikat
foto 5 maja 1997 r. Flaming Pie 2
(15 tyg.)
2 (1 tyg.)
(20 tyg.)
(UK) złota płyta
(US) złota płyta

Gdy tylko album się ukazał, otrzymał bardzo dobre recenzje (najlepsze od czasów Tug Of War). Reakcja rynku była natychmiastowa, gdyż osiągnął bardzo dużą sprzedaż (zgodnie z oczekiwaniami Paula). Była ona spowodowana m.in. świeżą falą nowych (młodych) fanów, którzy zaczęli interesować się jego twórczością dzięki projektowi Anthology. W związku z tym Flaming Pie debiutował na 2. miejscu brytyjskich i amerykańskich list przebojów! Album bardzo szybko osiągnęło status złotej płyty.

Pierwszy singel Young Boy osiągnął 19. miejsce na brytyjskich listach przebojów. Kolejny singel The World Tonight wspiął się na 23. miejsce na brytyjskich listach przebojów i 64. miejsce na amerykańskich listach przebojów. Ostatnią piosenką wydaną na singlu była Beautiful Night), która osiągnęła 25. miejsce na brytyjskich listach przebojów.

  • Flaming Pie jest bezapelacyjnie jednym z najlepszych albumów tego artysty w całej jego karierze. Zwieńczeniem sukcesu była nominacja w 1998 roku do nagrody Grammy w kategorii "Album of the Year".

Album na listach przebojów w poszczególnych tygodniach

Tydzień 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
Wielka BrytaniaUK 2 5 3 12 15 18 33 19 24 33 35 40 43 53 67 81 99 135 168 185 167 96 142 191 146 122 111 147 137 139 142
Stany ZjednoczoneUS 2 8 12 25 38 47 44 48 60 75 90 110 1225 144 163 187 200 189 194 198

Wideografia[edytuj | edytuj kod]

Teledyski:

  • Flaming Pie (promo) reż. ?
  • The World Tonight wersja 1 i 2 reż. Geoff Wonfor
  • The World Tonight wersja 3 reż. ?
  • The World Tonight wersja 4 i 5 (nigdy nie emitowane) reż. Alistair Donald
  • Young Boy wersja 1 reż. Geoff Wonfor
  • Young Boy wersja 2 reż. Alistair Donald
  • Young Boy wersja 3 reż. ?
  • Beautiful Night wersja 1 (z nagą modelką) reż. Julien Temple
  • Beautiful Night wersja 2 (ocenzurowana) reż. Julien Temple
  • Beautiful Night wersja 3 reż. Geoff Wonfor
  • Little Willow reż. John Schlesinger
  • Calico Skies wersja 1 reż. Geoff Wonfor
  • Calico Skies wersja 2 reż. ?

Film:

  • In The World Tonight

reż. Geoff Wonfor
długość 73 min. (VHS/Laser disc) – 55 min. (DVD)

Opening / Live And Let Die / Somedays / Flaming Pie / The World Tonight / Heaven On A Sunday / Little Willow / Strawberry / Heartbreak Hotel / Tropic Island Hum / Young Boy / When I'm Sixty-Four / Liverpool Oratorio / Standing Stone / Flaming Pie / The World Tonight / Bishpsgate / Calico Skies / Coming Up / Great Day / Beatiful Night

Film został wyemitowany przez VH1 16 maja 1997 i przez ITV 18 maja. Film pokazuje Paula podczas pracy nad płytą Flaming Pie i w wielu innych momentach jego życia. Komercyjna wersja jest o 25 minut dłuższa niż wersja TV.

Twórcy[edytuj | edytuj kod]

  1. The Song We Were Singing
    • Paul: wokal, wokal harmoniczny, gitara elektryczna, gitara akustyczna, gitara basowa, kontrabas, fisharmonia
    • Jeff Lynne: wokal harmoniczny, gitara elektryczna, gitara akustyczna, keyboard
      • Producenci: Jeff Lynne / Paul McCartney
      • Inżynierowie: Geoff Emerick / Jon Jacobs, z asystą Keitha Smitha
      • Sekwencja cyfrowa: Marc Mann
      • Studio: Sussex, Anglia
      • Data rozpoczęcia nagrań: 6 listopada 1995 roku
  2. The World Tonight
    • Paul: wokal, wokal harmoniczny, perkusja, gitara basowa, gitara akustyczna, gitara elektryczna, pianino
    • Jeff Lynne: wokal harmoniczny, gitara elektryczna, gitara akustyczna, keyboard
      • Producenci: Jeff Lynne / Paul McCartney
      • Inżynierowie: Geoff Emerick / Jon Jacobs, z asystą Keitha Smitha
      • Studio: Sussex, Anglia
      • Data rozpoczęcia nagrań: 13 listopada 1995 roku
  3. If You Wanna
    • Paul: wokal, perkusja, gitara basowa, gitara elektryczna, 12 strunowa gitara akustyczna
    • Steve Miller: wokal harmoniczny, gitara elektryczna, gitara akustyczna
      • Producent: Paul McCartney
      • Inżynierowie: Geoff Emerick / Jon Jacobs, z asystą Keitha Smitha
      • Studio: Sussex, Anglia
      • Data rozpoczęcia nagrań: 11 maja 1995 roku
  4. Somedays
    • Paul: wokal, gitara akustyczna, gitara hiszpańska, gitara basowa
      • Producent: Paul McCartney
      • Orkiestracja: George Martin
      • Inżynierowie: Geoff Emerick / Jon Jacobs, z asystą Keitha Smitha
      • Inżynierowie podczas sesji z orkiestrą: Geoff Emerick, z asystą Geoff Foster
      • Studio: Sussex, Anglia; Orkiestra została zarejestrowana w AIR Lyndhurst, w Londynie, w Anglii
      • Data rozpoczęcia nagrań: 1 listopada 1995 roku
      • dyrygent: David Snell; skrzypce: Keith Pascoe, Jackie Hartley, Rita Manning, Peter Manning; cella: Christian Kampen, Martin Loveday; altówka: Peter Lale, Levine Andade; flet altowy: Andy Finddon; flety: Martin Parry, Michael Cox; perkusja: Gary Kettel; harfa: Skaila Kanga; obój / różek: angielski Roy Carter
  5. Young Boy
    • Paul: wokal, perkusja, gitara basowa, gitara akustyczna, organy Hammonda
    • Steve Miller: podkład wokalny, gitara elektryczna, gitara rytmiczna
      • Producent: Paul McCartney
      • Inżynierowie: Geoff Emerick / Jon Jacobs, z asystą Keitha Smitha / Frank Farrell
      • Studio: Idaho, USA
      • Data rozpoczęcia nagrań: 22 lutego 1995 roku
  6. Calico Skies
    • Paul: wokal, gitara akustyczna, perkusja
      • Producenci: Paul McCartney / George Martin
      • Inżynier: Bob Kraushaar
      • Studio: Sussex, Anglia
      • Data rozpoczęcia nagrań: 3 października 1992 roku
  7. Flaming Pie
    • Paul: wokal, wokal harmoniczny, pianino, perkusja, gitara basowa, gitara elektryczna
    • Jeff Lynne: wokal harmoniczny, gitara elektryczna
      • Producenci: Paul McCartney / Jeff Lynne
      • Inżynierowie: Geoff Emerick / Jon Jacobs, z asystą Keitha Smitha
      • Studio: Sussex, Anglia
      • Data rozpoczęcia nagrań: 27 lutego 1996 roku
  8. Heaven On A Sunday
    • Paul: wokal, perkusja, podkład wokalny, gitara basowa, gitara elektryczna i gitara akustyczna (solo), Fender Rhodes, klawesyn, wibrafon
    • Jeff Lynne: podkład wokalny, gitara akustyczna
    • James McCartney: gitara elektryczna (solo)
    • Linda McCartney: podkład wokalny
    • Michael Thompson, Richard Bissill, Richard Watkins, John Pirgneguy: waltornia
      • Producenci: Paul McCartney / Jeff Lynne
      • Inżynierowie: Geoff Emerick / Jon Jacobs, z asystą Keitha Smitha
      • Studio: Sussex, Anglia
      • Data rozpoczęcia nagrań: 16 października 1996 roku
  9. Used To Be Bad
    • Paul: wokal, perkusja, gitara basowa
    • Steve Miller: wokal, gitara elektryczna
      • Producent: Paul McCartney
      • Inżynierowie: Geoff Emerick / Jon Jacobs, z asystą Keitha Smitha
      • Studio: Sussex, Anglia
      • Data rozpoczęcia nagrań: 5 maja 1995 roku
  10. Souvenir
    • Paul: wokal, podkład wokalny, perkusja, pianino, klawesyn, gitara basowa, gitara elektryczna i gitara akustyczna
    • Jeff Lynne: podkład wokalny, gitara akustyczna, gitara elektryczna, keyboard
    • Kevin Robinson: trąbka
    • Chris 'Snake' Davis: saksofon
      • Producenci: Jeff Lynne / Paul McCartney
      • Inżynierowie: Geoff Emerick / Jon Jacobs, z asystą Keitha Smitha
      • Studio: Sussex, Anglia
      • Data rozpoczęcia nagrań: 19 lutego 1996 roku
  11. Little Willow
    • Paul: wokal, podkład wokalny, gitara basowa, gitara elektryczna, gitara akustyczna, gitara hiszpańska, pianino, fisharmonia, klawesyn, melotron, efekty perkusji
    • Jeff Lynne: podkład wokalny, klawesyn
      • Producenci: Paul McCartney / Jeff Lynne
      • Inżynierowie: Geoff Emerick / Jon Jacobs, z asystą Keitha Smitha
      • Studio: Sussex, Anglia
      • Data rozpoczęcia nagrań: 21 listopada 1995 roku
  12. Really Love You
    • Paul: wokal, podkład wokalny, gitara basowa, gitara elektryczna, pianino Wurlitzer
    • Jeff Lynne: podkład wokalny, gitara elektryczna
    • Ringo Starr: perkusja
      • Producenci: Paul McCartney / Jeff Lynne
      • Inżynierowie: Geoff Emerick / Jon Jacobs, z asystą Keitha Smitha
      • Studio: Sussex, Anglia
      • Data rozpoczęcia nagrań: 14 maja 1996 roku
  13. Beautiful Night
    • Paul: wokal, podkład wokalny, pianino, pianino Wurlitzer, organy Hammonda, dodatkowa perkusja, gitara basowa, gitara elektryczna, gitara akustyczna,
    • Jeff Lynne: podkład wokalny, gitara elektryczna, gitara akustyczna,
    • Ringo Starr: perkusja, podkład wokalny na końcu, dodatkowa perkusja
    • Linda McCartney: podkład wokalny
      • Producenci: Paul McCartney / Jeff Lynne
      • Orkiestracja: George Martin
      • Inżynierowie: Geoff Emerick / Jon Jacobs, z asystą Keitha Smitha
      • Inżynierowie podczas sesji z orkiestrą: Geoff Emerick / Jon Jacobs / Peter Cobbin, z asystą Paul Hicks
      • Studio: Sussex, Anglia; Orkiestra została zarejestrowana w Abbey Road, w Londynie, w Anglii
      • Data rozpoczęcia nagrań: 13 maja 1996 roku
      • dyrygent: David Snell; trąbki: John Barclay, Andrew Crowley, Mark Bennett; puzony: Richard Edwards, Andy Fawbert; rogi: Michael Thompson, Richard Watkins, Nigel Black; skrzypce: Marcia Crayford, Adrian Levine, Belinda Bunt, Bernard Partridge, Jackie Hartley, Keith Pascoe, David Woodcock, Roger Garland, Julian Tear, Briony Shaw, Rita Manning, Jeremy Williams, David Ogden, Botustav Kostecki, Maciej Rakowski, Jonathan Rees; altówka: Robert Smissen, Stephen Tees, Levine Andade, Philip Dukey, Ivo Van Der Werff, Graeme Scott; cela: Anthony Pleeth, Stephen Orton, Martin Loveday, Robert Bailey; kontrabas: Chriss Laurence, Robin McGee; flet: Susan Milan; obój: David Theodore
  14. Great Day
    • Paul: wokal, gitara akustyczna, perkusja
    • Linda McCartney: podkład wokalny
      • Producenci: Paul McCartney / George Martin
      • Inżynier: Bob Kraushaar
      • Studio: Sussex, Anglia
      • Data rozpoczęcia nagrań: 3 października 1992 roku

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Piosenki Calico Skies i Great Day pochodziły z sesji Off the Ground,
  • W piosence Heaven On A Sunday na gitarze elektrycznej gra James McCartney (syn Paula).
  • Used To Be Bad i Really Love You powstały podczas jam session. Przy czym pierwsza kompozycja powstała w trakcie nagrywania Young Boy ze Steve Millerem, a druga podczas Beautiful Night z Ringiem.
  • Istnieje nieocenzurowana wersja teledysku Beautiful Night, w której to występuje naga modelka.

Co powiedzieli o płycie...[edytuj | edytuj kod]

  • McCartney: Gdy skończyłem projekt Anthology odczuwałem niezwykłą potrzebę skomponowania trochę nowej muzyki. Anthologia przypomniała mi jakie piosenki i w jaki sposób tworzyłem grając w The Beatles. Był to 'kurs po moim umyśle', którego plony ukształtowały mój nowy album. Ponadto przypomniałem sobie ile radości Beatlesom sprawiało samo nagrywanie albumów. The Beatles nigdy nie był poważnym zespołem... Więc podjąłem się tego wyzwania, by słuchając albumu czuć ducha cofniętego czasu. Możecie się śmiać, że to tylko album! Zebrałem grupkę przyjaciół wraz z rodziną i po prostu wzięliśmy się do roboty. Mieliśmy mnóstwo dobrej zabawy podczas nagrywania Flaming Pie... Mam nadzieję, że można to usłyszeć w tych piosenkach.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]