Medal Niepokornych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Medal Niepokornych
Médaille du Réfractaire
Werkweigeraarsmedaille
Awers
Awers medalu na wstążce wariantu 3
Awers
Awers medalu z wariantami wstążki
Rewers
Rewers medalu na wstążce wariantu 3
Baretka
Baretka wariant 1
Baretka
Baretka wariant 2
Baretka
Baretka wariant 3
Ustanowiono 12 lutego 1951
Wielkość średnica 37 mm
Kruszec brąz

Medal Niepokornych (fr. Médaille du Réfractaire, fl. Werkweigeraarsmedaille) – belgijskie odznaczenie państwowe, którym wyróżniano cywilnych obywateli belgijskich, którzy w okresie II wojny światowej uchylali się od służby i pracy dla III Rzeszy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenie został ustanowione dekretem królewskim w dniu 12 lutego 1951 roku dla wyróżnienia obywateli belgijskich, którzy odmówili lub uchylali się od służby lub pracy na rzecz III Rzeszy w okresie II wojny światowej.

Odznaczenie miało jeden stopień, lecz trzy warianty różniące się między sobą rodzajem wstążki na której był zawieszony. Kolor wąskich pasków na wstążce oznaczał:

  • żółty – nagrodzony odmówił lub uchylał się od służby w formacjach wojskowych III Rzeszy, po powołaniu go przez władze okupacyjne
  • biały – nagrodzony odmówił lub uchylał się od pracy na rzecz Niemiec
  • czerwony – nagrodzony skierowany do pracy przymusowych w Niemczech, zbiegł stamtąd lub będąc na urlopie odmówił powrotu do pracy w Niemczech.

Zasady nadawania[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z dekretem medal nadawany był wszystkim obywatelom belgijskim, którzy w latach 1940 – 1945 odmówili lub uchylali się od pracy na rzecz Niemiec, w szczególności odmówili służby w Wehrmachcie, pracy przymusowej w Niemczech lub zbiegli z takich prac.

Opis odznaki[edytuj | edytuj kod]

Odznakę odznaczenie jest okrągły krążek o średnicy 37 mm, wykonany z brązu.

Na awersie odznaki znajduje się postać mężczyzny z założonymi rękami, z głową odwróconą w lewy, co symbolizuje odmowę pracy. W prawym dolnym rogu jest napis J. WITTERWULGHE[1].

Na rewersie w górnej części znajdują daty 1940 – 1945, a poniżej napis w j. łacińskim FORSAN VICTI NUNQUAM SERVI (pol. Można być pokonanym, ale nigdy niewolnikiem).

Medal zawieszony jest na wstążce o szer. 38 mm w kolorze zielonym, od odległości 10 mm od krawędzi znajdują się po obu stronach wąskie paski o szer. 3 mm, w zależności od jakich czynów dokonał nagrodzony różnią się kolorem i tak:

  • za odmową służby w Wehrmachcie – kolor żółty
  • za odmowę pracy na rzecz okupanta – kolor biały
  • za ucieczkę z prac przymusowych lub odmowę powrotu do niej – kolor czerwony.

Przypisy

  1. Jest to nazwisko autora medalu Josepha Witterwulghe.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • С. В. Потрашков, И. И. Лившиц: Награды Второй мировой войны. Moskwa: Эксмо, 2008, s. 15-16. ISBN 978-5-699-29296-7. (ros.)