Metoda elementów brzegowych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Metoda Elementów brzegowych to zaawansowana matematycznie metoda obliczeń fizycznych.

Metoda elementów brzegowych wykorzystuje rozwiązanie fundamentalne równania różniczkowego. Aproksymacja następuje tylko na brzegu obszaru. Otrzymuje się brzegowe równanie całkowe. Rozwiązanie daje rozkład funkcji lub jej pochodnej na brzegu obszaru

Zalety:

  • generacja siatki tylko na brzegu obszaru
  • łatwe modelowanie geometrii i warunków brzegowych
  • łatwa w odniesieniu do obszarów nieskończonych i pół-nieskończonych
  • uzyskanie dokładnego rozwiązania we wnętrzu obszaru nie wymaga lokalnego zagęszczania siatki na brzegu

Wady:

  • konieczność istnienia i znajomości rozwiązania fundamentalnego
  • pełna i niesymetryczna macierz układu równań obejmuje mniejszy zakres zagadnień niż MES, MRS
  • słabiej rozwinięta niż MES i MRS

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]