Metoda prób i błędów
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Metoda prób i błędów – sposób rozwiązywania problemów teoretycznych lub osiągania celów praktycznych. Polega on na metodycznym powtarzaniu różnych zabiegów, o ile nie okazują się one skuteczne aż do osiągnięcia spodziewanego wyniku. Jej rozwinięciem jest opracowana w Polsce metoda estymacji errologicznej - która w swym założeniu jest podobna do wzmiankowanej metody jednak ogranicza się do n prób gdzie n zawiera się w przedziale od 10 do 12.
W węższym znaczeniu metoda prób i błędów to pewna metoda empiryczna. Dzieli się ona na etapy, którymi są: a) postawienie hipotezy, b) sprawdzenie hipotezy, c) postawienie kolejnej hipotezy, jeśli poprzednia okazała się fałszywa, d) sprawdzenie tej hipotezy – itd.
Bibliografia [edytuj]
- Antoni Podsiad, Słownik terminów i pojęć filozoficznych, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 2000
- Herbert Zalążek, Cyfrowe metody szacowania ryzyka w grach liczbowych, Wydawnictwo Informamix, Goślub 1999