Mezosom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Mezosomartefakt komórki prokariotycznej w formie wpuklenia błony komórkowej, będący efektem działań środków chemicznych używanych do mikroskopowania[1].

Pierwszy raz mezosomy zostały zaobserwowane w latach pięćdziesiątych[2] i od tego czasu przepisywano im różne funkcje - m.in. budowa ściany komórkowej podczas podziału mitotycznego i produkcji ATP, czy miejsca przyczepu genoforu[3].

Pod koniec lat siedemdziesiątych XX w. ustalono, że mezosomy są efektem działań chemikaliów, nie występowały bowiem u bakterii, do badania których ich nie używano[2][4][5][6]. Dzięki nowoczesnym metodom mikroskopowania stwierdzono, że mezosomy nie występują u organizmów żywych[7][8][9][10].

Wpuklenia uważane za mezosomy zaobserwowano u bakterii badanych przy użyciu m.in. defenzyny[11], chlorpromazyny[12], ryfampicyny oraz antybiotyków. Podobny efekt uzyskano podczas stosowania preparatu Zeylasterone [13].

Przypisy

  1. Hans Günter Schlegel: Mikrobiologia ogólna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 67. ISBN 83-01-13999-4.
  2. 2,0 2,1 Hudson RG. Mesosomes and scientific methodology.. „Hist Philos Life Sci”. 2 (25), s. 167-91, 2004. PMID 15295865. 
  3. Balerstet J., Lewiński W., Prokop J., Sabath K., Skirmuntt G.: Biologia 1. Zakres rozszerzony.. Gdynia: Operon, 2004, s. 28.
  4. Silva MT, Sousa JC, Polónia JJ, Macedo MA, Parente AM. Bacterial mesosomes. Real structures or artifacts?. „Biochim. Biophys. Acta”. 1 (443), s. 92–105, 1976. doi:10.1016/0005-2736(76)90493-4. PMID 821538. 
  5. Ebersold HR, Cordier JL, Lüthy P. Bacterial mesosomes: method dependent artifacts. „Arch. Microbiol.”. 1 (130), s. 19–22, 1981. doi:10.1007/BF00527066. PMID 6796029. 
  6. Higgins ML, Tsien HC, Daneo-Moore L. Organization of mesosomes in fixed and unfixed cells. „J. Bacteriol.”. 3 (127), s. 1519–23, 1976. PMID 821934. 
  7. Ryter A. Contribution of new cryomethods to a better knowledge of bacterial anatomy. „Ann. Inst. Pasteur Microbiol.”. 1 (139), s. 33–44, 1988. doi:10.1016/0769-2609(88)90095-6. PMID 3289587. 
  8. Nanninga N, Brakenhoff GJ, Meijer M, Woldringh CL. Bacterial anatomy in retrospect and prospect. „Antonie Van Leeuwenhoek”. 5-6 (50), s. 433–60, 1984. doi:10.1007/BF02386219. PMID 6442119. 
  9. Dubochet J, McDowall AW, Menge B, Schmid EN, Lickfeld KG. Electron microscopy of frozen-hydrated bacteria. „J. Bacteriol.”. 1 (155), s. 381–90, Jul 1983. PMID 6408064. 
  10. Murata, K., Kawai, S.; Mikami, B.; Hashimoto, W.. Superchannel of Bacteria: Biological Significance and New Horizons. „Bioscience, Biotechnology, and Biochemistry”, s. 801080710, 2008. doi:10.1271/bbb.70635. 
  11. Shimoda M., Ohki K., Shimamoto Y., Kohashi O. Morphology of defensin-treated Staphylococcus aureus.. „Infect Immun”. Aug;63. 8, s. 2886-91, 1995. PMID 7622209. 
  12. Kristiansen JE., Blom J. Effect of chlorpromazine on the ultrastructure of Staphylococcus aureus.. „Acta Pathol Microbiol Scand [B]”. Dec;89. 6, s. 399-405, 1982. PMID 7336926. 
  13. de León L., Moujir L. Activity and mechanism of the action of zeylasterone against Bacillus subtilis.. „J Appl Microbiol”. May;104. 5, s. 1266-74, 2008. doi:10.1111/j.1365-2672.2007.03663.x. PMID 18070038. 


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]