Minuskuł 24

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Minuskuł 24
Rodzaj Kodeks minuskułowy
Numer 24
Zawartość Ewangelie †
Data powstania XII wiek
Język grecki
Miejsce przechowywania Francuska Biblioteka Narodowa
Rozmiary 15,2 × 7,7 cm
Typ tekstu bizantyński
Kategoria V
Manuskrypty Nowego Testamentu: papirusy, majuskuły, minuskuły, lekcjonarze

Minuskuł 24 (według numeracji Gregory-Aland), A18 (von Soden)[1] – rękopis Nowego Testamentu pisany minuskułą na pergaminie w języku greckim z XII wieku[2]. Zawiera marginalia. Przechowywany jest w Paryżu.

Opis rękopisu[edytuj | edytuj kod]

Kodeks zawiera tekst Ewangelii Mateusza i Marka z luką w Mt 27,20 – Mk 4,22. Zachowało się 240 pergaminowych kart kodeksu (15,2 cm na 7,7 cm); tekst Ewangelii opatrzony został komentarzem[2].

Tekst Ewangelii pisany jest w 25 linijkach na stronę, tekst komentarza w 58 linijek na stronę. Atrament jest brunatny, inicjały pisane są czerwonym atramentem[3].

Tekst Ewangelii dzielony jest według κεφαλαια (rozdziałów) oraz według Sekcji Ammoniusza, których numery podano na marginesie. Sekcje Ammoniusza opatrzone zostały odniesieniami do Kanonów Euzebiusza. W górnym marginesie umieszczono τιτλοι (tytuły) rozdziałów. Ponadto lista κεφαλαια (spis treści) poprzedza Ewangelię Marka[3][4]. Późniejszy kompilator dodał synaksarion[3].

Tekst Pericope adulterae (Jan 7,53-8,11) został opuszczony przez kopistę[3].

Tekst[edytuj | edytuj kod]

Grecki tekst Ewangelii reprezentuje tekst bizantyński. Aland zaklasyfikował go do Kategorii V[5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Paleograficznie datowany jest przez INTF na wiek XII[2]. Na listę rękopisów Nowego Testamentu wciągnął go Wettstein. Rękopis badali Griesbach, Scholz, Cramer (Catena do Marka), Henri Omont, oraz Paulin Martin[6].

Obecnie przechowywany jest we Francuskiej Bibliotece Narodowej w Paryżu, pod numerem katalogowym Gr. 178[2].

Nie jest cytowany w naukowych wydaniach greckiego Novum Testamentum Nestle–Alanda (NA26, NA27)[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Caspar René Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: J. C. Hinrichs'sche Buchhandlung, 1908, s. 49.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 K. Aland, M. Welte, B. Köster, K. Junack, Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neues Testaments, Walter de Gruyter, Berlin, New York 1994, p. 47.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 F. H. A. Scrivener: A Plain Introduction to the Criticism of the New Testament. T. 1. London: 1894, s. 194.
  4. C. R. Gregory: Textkritik des Neuen Testaments. T. 1. Leipzig: J. C. Hinrichs, 1900, s. 134.
  5. K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 138. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.)
  6. Jean-Pierre-Paul Martin, Description technique des manuscrits grecs, relatif au Nouveau Testament, conservé dans les bibliothèques des Paris (Paris 1883), pp. 37–38
  7. Eberhard et Erwin Nestle: Novum Testamentum Graece. communiter ediderunt: B. et K. Aland, J. Karavidopoulos, C. M. Martini, B. M. Metzger. Wyd. 27. Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, 2001, s. 58*–59*, 704. ISBN 978-3-438-05100-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]