Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce 1920

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zdzisław Latawiec, zdobywca trzech złotych i jednego srebrnego medalu

1. Mistrzostwa Polski Seniorów w Lekkoatletyce właściwie Mistrzostwa Główne Polski[1] – zawody lekkoatletyczne, które zostały rozegrane w dniach 16 – 18 lipca 1920 roku we Lwowie[2][3]. Areną zmagań sportowców był stadion Pogoni Lwów[3]. W imprezie wystartowali tylko mężczyźni. Tytuły mistrzów kraju przyznano tylko tym lekkoatletom, którzy uzyskali wyniki lepsze od wcześniej ustalonych minimów uprawniających do startu w igrzyskach olimpijskich w Antwerpii[2][4]. Wyczynu tego dokonali jedynie Stanisław Sośnicki (bieg na 100 m), Wacław Kuchar (bieg na 800 m), Kazimierz Cybulski (skok o tyczce) i Sławosz Szydłowski (rzut dyskiem i rzut oszczepem)[1]. Ostatecznie, w związku z postępującą ofensywą Armii Czerwonej w wojnie polsko-bolszewickiej Polska nie wystartowała w igrzyskach w Belgii[4]. Na mistrzostwach ustanowiono osiem nowych rekordów Polski[5][1].

Geneza[edytuj | edytuj kod]

11 października 1919 w Krakowie powołano do życia Polski Związek Lekkiej Atletyki – pierwszą organizację sportową w niepodległej Polsce[6][7]. Władze związku, którego siedzibą został Lwów – miasto będące wówczas centrum krajowej lekkoatletyki – były zdania, że istnieje konieczność organizacji zawodów popularyzujących dyscyplinę oraz będących sprawdzianem poziomu i umiejętności sportowców[1]. W związku z tym postanowiono, że w lipcu 1920 roku we Lwowie zostanie zorganizowany pierwszy w historii krajowy czempionat. Przed mistrzostwami w odrodzonej Polsce istniało zaledwie kilka klubów lekkoatletycznych, których siedziby znajdowały się w Warszawie, Krakowie oraz Lwowie, a w całym kraju zarejestrowanych było 265 zawodników[1].

Przebieg zawodów[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa odbywały się od piątku do niedzieli – 16, 17 i 18 lipca[8]. Rywalizacja odbywała się w 19 konkurencjach[3], a dodatkowo rozegrano bieg sztafetowy 4 x 400 metrów, w którym wystąpiła reprezentacja Polski ustanawiając nowy rekord kraju czasem 3:41,6[5][1]. Najliczniej był obsadzony bieg na 100 m – wystąpiło 15 zawodników w 4 przedbiegach[2]. Najwięcej medali mistrzostw zdobył zawodnik warszawskiej Polonii Stanisław Sośnicki, który wygrał bieg na 100 metrów, skok wzwyż z miejsca, trójskok, skok w dal oraz skok w dal z miejsca[3]. Mimo sukcesów lekkoatlety ze stolicy najwięcej medali zdobyli reprezentanci miejscowych klubów: Pogoni i Czarnych[1] (w sumie wywalczyli 12 z 19 złotych medali)[3]. Rezultaty osiągnięte przez polskich lekkoatletów, mimo pobicia kilku rekordów kraju oraz ustanowienia najlepszych wyników w sezonie 1920 w Polsce, odbiegały od ówczesnych wyników ze świata[1].

Rezultaty[edytuj | edytuj kod]

NR - rekord kraju | PB – rekord życiowy | SB – najlepszy wynik w sezonie 1920 | NL – najlepszy wynik w tabelach Polski w sezonie 1920
Konkurencja: Gold medal blank.svg 1. miejsce Rezultat Silver medal blank.svg 2. miejsce Rezultat Bronze medal blank.svg 3. miejsce Rezultat
Bieg na 100 m Stanisław Sośnicki
Polonia Warszawa
11,4 SB[9] Edward Jakubowicz
Czarni Lwów
11,8 Elgin Scott
Czarni Lwów
Bieg na 200 m Janusz Habich
Polonia Warszawa
24,2 PB SB[9] Edward Jakubowicz
Czarni Lwów
24,4 PB[9] Felicjan Sterba
Pogoń Lwów
Bieg na 400 m Felicjan Sterba
Pogoń Lwów
55,0 Janusz Habich
Polonia Warszawa
55,1 SB[9]
Bieg na 800 m Wacław Kuchar
Pogoń Lwów
2:04,6 NR[5] SB PB[9] Zdzisław Latawiec
Pogoń Lwów
Jan Baran
Pogoń Lwów
Bieg na 1500 m Zdzisław Latawiec
Pogoń Lwów
4:26,7 SB NL[9] Juliusz Miller
Czarni Lwów
Tadeusz Dręgiewicz
Pogoń Lwów
Bieg na 3000 m[a] Zdzisław Latawiec
Pogoń Lwów
9:47,2 SB NL[9] Jan Baran
Pogoń Lwów
10:02,0 SB PB[9] Witold Wondrausch
Czarni Lwów
Bieg na 3000 m drużynowo[b] Pogoń Lwów
Zdzisław Latawiec
Jan Baran
Tadeusz Dręgiewicz
7 pkt.
Bieg na 5000 m Witold Wondrausch
Czarni Lwów
18:12,8 PB[9] Adam Welichowski
Pogoń Lwów
[c]
Bieg na 110 m przez płotki Wacław Kuchar
Pogoń Lwów
18,0 SB PB[9] Edward Jakubowicz
Czarni Lwów
Sztafeta 4 x 100 m Polonia Warszawa
Stanisław Sośnicki
Wacław Gebethner
Jan Loth
Janusz Habich
48,2 NR[5]
Sztafeta 4 x 400 m[d]  Polska
Felicjan Sterba
Wacław Kuchar
Edward Jakubowicz
Janusz Habich
3:41,6 NR[1]
Skok wzwyż Tadeusz Kirchner
Czarni Lwów
1,555 Stanisław Sośnicki
Polonia Warszawa
1,50
Skok wzwyż z miejsca Stanisław Sośnicki
Polonia Warszawa
1,26 Wacław Kuchar
Pogoń Lwów
Skok o tyczce Kazimierz Cybulski
Pogoń Lwów
3,21 =NR[5][e] SB =PB NL[9] Leszek Pawłowski
Czarni Lwów
3,10 SB PB[9] Wacław Kuchar
Pogoń Lwów
Skok w dal Stanisław Sośnicki
Polonia Warszawa
6,19 Wacław Kuchar
Pogoń Lwów
6,13
Skok w dal z miejsca Stanisław Sośnicki
Polonia Warszawa
2,87 Kazimierz Cybulski
Pogoń Lwów
2,82 Sławosz Szydłowski
Pogoń Lwów
Trójskok Stanisław Sośnicki
Polonia Warszawa
12,68 NR[5][10] SB PB NL[9] Wacław Kuchar
Pogoń Lwów
12,18
Pchnięcie kulą Kazimierz Cybulski
Pogoń Lwów
11,25 NR[5] SB =PB NL[9] Sławosz Szydłowski
Pogoń Lwów
Tadeusz Kirchner
Czarni Lwów
Rzut dyskiem Sławosz Szydłowski
Pogoń Lwów
37,75 NR[5] SB PB NL[9] Kazimierz Cybulski
Pogoń Lwów
Tadeusz Kirchner
Czarni Lwów
Rzut oszczepem Sławosz Szydłowski
Pogoń Lwów
48,40 NR[5][11] SB PB NL[9] Tadeusz Kirchner
Czarni Lwów

Klasyfikacja medalowa[edytuj | edytuj kod]

Medale podczas mistrzostw Polski zdobyli reprezentanci tylko trzech klubów, a najwięcej krążków – 24 – przypadło w udziale lekkoatletom lwowskiej Pogoni[3].

Miejsce Klub Złoto
Złoto
Srebro
Srebro
Brąz
Brąz
Razem
1 Pogoń Lwów 10 9 5 24
2 Polonia Warszawa 7 2 0 9
3 Czarni Lwów 2 6 4 12

Uwagi

  1. Czwarte miejsce w biegu na 3000 m zajął zawodnik Pogoni Lwów Tadeusz Dręgiewicz.
  2. W konkurencji sklasyfikowano tylko jedną drużynę.
  3. Zawodnik stracił do zwycięzcy dystans 400 metrów.
  4. Konkurencja rozegrana poza konkursem, w której rywalizował tylko jeden zespół – reprezentacja Polski.
  5. Wyrównany własny rekord kraju z 1912 roku.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Andrzej Karczmarski. Wzwyż i w dal bez rozbiegu. „Magazyn lekkoatletyczny”, s. 6, lipiec – sierpień 2010. Kobyłka: Lama Production. ISSN 2081-8939. 
  2. 2,0 2,1 2,2 Józef Pliszkiewicz. 50 lat PZLA – 50 lat historii l.a. (1). „Lekka Atletyka”, s. 14-20, kwiecień 1969. Warszawa: RSW "Prasa". 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin - Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6.
  4. 4,0 4,1 Janusz Rozum, Daniel Grinberg, Zbigniew Jonik, Henryk Kurzyński, Leszek Luftman, Stefan Pietkiewicz, Tadeusz Wołejko: 90 lat polskiej lekkoatletyki 1919–2009. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2009. ISBN 978-83-902509-9-1.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 5,8 Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007.
  6. Zygmunt Głuszek (redaktor) oraz Komisja Propagandy PZLA: Lekkoatletyka w Polsce / Track and Field in Poland. Warszawa: 1971.
  7. Jerzy Skucha: Rozpoczynamy rok jubileuszu 90-lecia PZLA (pol.). Oficjalny portal Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. [dostęp 20 sierpnia 2010].
  8. Wieczny kalendarz (pol.). kobosz.pl. [dostęp 20 sierpnia 2010].
  9. 9,00 9,01 9,02 9,03 9,04 9,05 9,06 9,07 9,08 9,09 9,10 9,11 9,12 9,13 9,14 9,15 Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Marian Rynkowski: Od Adamczaka do Zasłony - Leksykon lekkoatletów polskich okresu międzywojennego - mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2004. ISBN 83-9136-63-9-1.
  10. Jerzy Szymonek, Janusz Rozum: Osiągnięcia Polskiej Lekkiej Atletyki w 40-leciu PRL. Trójskok mężczyzn. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1985.
  11. Jerzy Szymonek, Janusz Rozum: Osiągnięcia Polskiej Lekkiej Atletyki w 40-leciu PRL. Rzut oszczepem mężczyzn.. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984.