Model prototypowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Model prototypowy tworzenia oprogramowania polega na stworzeniu podczas projektowania prototypu w celu przedyskutowania oraz akceptacji z klientem. Po akceptacji prototypu przechodzi się do kolejnych etapów tworzenia oprogramowania. Prototypowanie zapobiega błędnym zrozumieniem wymagań systemu, które może powodować wzrost kosztów, zwłaszcza w modelu kaskadowym.

Zalety prototypowania[edytuj | edytuj kod]

  • Prototyp jest łatwy do zmiany
  • Zwiększa zrozumienie programistów co do potrzeb klienta
  • Pozwala klientowi zobaczyć jak mniej więcej system będzie wyglądał
  • W zależności od rodzaju prototypu, może pozwalać rozpocząć szkolenie obsługi systemu po stronie klienta
  • Redukcja kosztów

Wady prototypowania[edytuj | edytuj kod]

  • Możliwość nieporozumień z klientem (klient widzi prawie gotowy produkt, który w rzeczywistości jest dopiero w początkowej fazie rozwoju)
  • Wysoki koszt budowy systemu

Rodzaje prototypów[edytuj | edytuj kod]

  • Zły system wykonany za pomocą modelu odkrywkowego, którym stosunkowo szybko się wykonuje
  • Rozpisanie interfejsów na kartce papieru
  • Implementacja jedynie kilku modułów
  • Użycie kreatorów w celu szybszego stworzenia interfejsów
  • Implementacja metod działających jedynie w większości przypadków lub dla niektórych danych w celu pokazanie jedynie idei.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]