Modernizm (literatura)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Modernizm - kierunek literacki, występujący w pierwszej fazie epoki Młodej Polski, w latach 1880-1910, w następstwie zmian, jak te, dotyczące przepływu informacji.
Prócz poprawy pracy maszyn drukarskich, które wpłynęły na rozwój czasopiśmiennictwa, w dziennikarstwie zaczęto stosować telefon i telegraf. Radio, nowy wynalazek przełomu wieku XIX i XX, jeszcze bardziej pogłębiło poczucie zagrożenia, zagubienia i bezradności nękające człowieka zdominowanego przez środki przekazu i osaczonego przez rozwój cywilizacyjny. Poszukiwano nowych środków wyrazu, gdyż w latach dziewięćdziesiątych XIX w. idee pozytywizmu przestały być aktualne.

Określenia "modernizm" używać zaczęli krytycy, jak Ignacy Matuszewski i Kazimierz Wyka, którzy zmiany zaszłe na przełomie wieków określili tym mianem. Słowo wywodzi się od francuskiego moderne, co oznacza współczesny, nowoczesny. Użycie właśnie takiego określenia miało na celu podkreślenie nowoczesności pokolenia, dla którego systemy racjonalistyczne i pozytywistyczne straciły na atrakcyjności. Modernistów charakteryzowały poglądy hedonistyczne, poszukiwanie antidotum na "ból istnienia".

Modernizm jest też nazywany neoromantyzmem.