Moskiewski Akademicki Teatr Artystyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wnętrze MChAT przy ul. Zaułek Kamergierski w Moskwie ok. 1900, poprzednio Teatr Lianozowa
historyczna siedziba MChAT przy ul. Zaułek Kamergierski 3 w Moskwie, proj. Fiodor Szechtel, obecnie siedziba MChT im. A. Czechowa, zdjęcie 2007 r.

Moskiewski Akademicki Teatr Artystyczny (ros. Московский Художественный академический театр им. М. Горького, skrót rosyjski: MXAT, skrót polski: MChAT, właściwie Moskiewski Akademicki Teatr Artystyczny im. Maksyma Gorkiego) – teatr założony w 1898 r. przez Władimira Niemirowicza-Danczenkę i Konstantego Stanisławskiego jako Moskiewski Teatr Artystyczny (ogólnie dostępny) – ros. Московский художественный (общедоступный) театр, transkryp. pl: Moskowskij Chudożestwiennyj (obszczedostupnyj) Tieatr, polski skrót: MChT. Powstanie MChT zainicjowało spotkanie jego założycieli: K. Stanisławskiego i W. Niemirowicza-Danczenki 19 czerwca 1897 r. w restauracji "Słowiański bazar" ros. "Славянский базар".

Jednym z pierwszych wystawień MChT była inscenizacja "Mewy" (ros. "Чайка") A. Czechowa (1898). MChT stosował przebojowy wówczas, realistyczny styl inscenizacji i – w sztuce aktorskiej – metodę Stanisławskiego[1]. Ta ostatnia polegała zasadniczo na teorii równowartości każdej, nawet najmniejszej, roli w danej sztuce teatralnej, i jak najbardziej "naturalnego" odegrania każdej roli. Teatr zyskał popularność na początku XX wieku dzięki wystawianiu sztuk Antona Czechowa.

Od 1919 do nazwy teatru dodano "Akademicki"[2] skrót: MChAT. W 1932 r. MChAT otrzymał im. Maksyma Gorkiego. W 1987 r. MChAT podzielił się na dwa teatry:

  • Moskiewski Akademicki Teatr Artystyczny im. M. Gorkiego (polski skrót: MChAT)
  • Moskiewski Teatr Artystyczny im. A. Czechowa (polski skrót: MChT) nazywany również Moskiewski Akademicki Teatr Artystyczny im. Antona Czechowa.

MChT im. A. Czechowa mieści się w historycznym budynku MChAT przy ul. Zaułek Kamergierski 3 ros. Камергерский пер., д. 3, transkryp. pl: Kamiergierskij piereułok.

Jednym z bardziej znanych artystów MChAT-u był Polak Ryszard Bolesławski.

Spis treści

[edytuj] Ciekawostki

W Polsce metodę Stanisławskiego stosowali[3]: Juliusz Osterwa i Jerzy Grotowski.

MChAT opisuje Michał Bułhakow w niedokończonej Powieści teatralnej.

Przypisy

  1. ↑ opis metody Stanisławskiego – zob. literatura
  2. ↑ rosyjskie znaczenie przymiotnika akademicki nie niesie – polskiego znaczenia w sztuce odnoszącym się do akademizmu, używanego w znaczeniu pejoratywnym jako niepostępowy, skostniały
  3. ↑ Z. Osiński, Teatr Dionizosa...

[edytuj] Literatura

  • Konstanty Stanisławski: Praca aktora nad sobą. Warszawa: PIW, 1954.
  • Konstanty Stanisławski: Praca aktora nad rolą. Warszawa: PZG, 1953.
  • Konstanty Stanisławski: Moje życie w sztuce. Warszawa: PIW, 1954.
  • Zbigniew Osiński: Teatr Dionizosa : romantyzm w polskim teatrze współczesnym. Kraków: WL, 1972.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Moskiewski_Akademicki_Teatr_Artystyczny&oldid=35272448”