Katastrofa Mostu Tacoma

Most Tacoma
Współczesny wygląd mostu. Most po prawej stronie zbudowany w 1950 roku, po lewej w 2007
Długość całkowita	840 m
Miejscowość	Tacoma
Podstawowe dane
Szerokość: - całkowita	12 m
Liczba torów	8
Zburzono	7 listopada 1940 r.
Odbudowano	15 października 1950 r.
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Film z katastrofy

Załamanie mostu w Tacoma

Katastrofa mostu w Tacoma 7 listopada 1940 stanowi wzorcowy przykład znaczenia wpływu parcia wiatru na konstrukcję jako oddziaływania dynamicznego, które należy uwzględnić podczas projektowania konstrukcji tego typu.

Most wiszący w Tacoma miał główne przęsło o długości 840 m przy szerokości jedynie 12 m, co było przyczyną jego niebywałej wiotkości. Już w trakcie budowy, podczas montażu deskowania dla zabetonowania jezdni, pracujący robotnicy doznawali mdłości wynikających z dużych ugięć mostu. Po oddaniu do eksploatacji, stał się on prawdziwą atrakcją turystyczną, ze względu na "niesamowite wrażenia" towarzyszące przejazdowi przez most, tak iż nazwany został potocznie "galopującą Gertie".

Po czterech miesiącach istnienia, rano 7 listopada 1940 r. silny sztorm wiejący od oceanu (56-67 km/h), spowodował wprowadzenie mostu w drgania. Początkowo (godz. 7:00), był to ruch pomostu w płaszczyźnie pionowej (podnoszenie i opadanie o amplitudzie ok. 90 cm z częstością 36 razy na minutę), później ok. godz. 10:00 rytmiczne wznoszenie i opadanie zamieniło się w dwufalowy ruch skręcający 14 cykli na minutę z wychyleniem do 8,4 m, przy skręceniu dochodzącym do 45 stopni. Ok. 10:30 nastąpiło pierwsze załamanie jednej z płyt pomostu, a ok. 11:00 most rozpadł się ostatecznie. Nie było ofiar w ludziach. Jedyną żywą ofiarą był czarny, trójnogi cocker spaniel angielski o imieniu Tubby, należący do córki Leonarda Coatswortha, który spadł do wody, uwięziony w widocznym na filmie czarnym samochodzie.

Przebieg katastrofy został zarejestrowany na taśmie filmowej.

Przyczyną katastrofy mostu, oprócz wymienionej małej sztywności przęseł, była także niewystarczająca stateczność aerodynamiczna i związana z nią nieszczęśliwa zbieżność częstości własnej drgań przęseł i pylonów (zjawisko rezonansu).

Most został odbudowany według zmodyfikowanego projektu i otwarty ponownie 15 października 1950.

Bibliografia

• A. Jarominiak, A. Rosset: Katastrofy i awarie mostów. WKŁ, 1986. 

Linki zewnętrzne

• Film z katastrofy