Muszyca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Muszyca
myiasis
Larwa w nodze kota
Larwa w nodze kota
ICD-10 B87
B87.0 muszyca skórna
B87.1 muszyca ran
B87.2 muszyca oczna
B87.3 muszyca nosowo-gardłowa
B87.4 muszyca uszna
B87.5 muszyca o innym umiejscowieniu
B87.6 muszyca nie określona

Muszyca lub larwa wędrująca – choroba zwierząt i ludzi, powodowana przez pasożytnicze larwy muchówek żywiące się martwą lub żywą tkanką gospodarza.

Muszyca jest poważnym problemem w hodowli zwierząt gospodarskich powodującym dotkliwe straty ekonomiczne na całym świecie[1]. Choć zarażenie jest zdecydowanie częściej spotykane u zwierząt, to występuje również stosunkowo często u ludzi na terenach wiejskich, tropikalnych i subtropikalnych[2].

Istnieje wiele rodzajów muszycy w zależności od gatunku muchówki i miejsca występowania larw. Muchówki mogą składać jaja w ranach otwartych, w nieuszkodzonej skórze albo we wnętrzu ciała poprzez nos lub uszy; jaja mogą również zostać połknięte, jeśli zostaną złożone na wargach albo jedzeniu[2].

Obraz kliniczny u człowieka[edytuj | edytuj kod]

Wpływ muszycy na ciało zależy od lokalizacji larw. Mogą one infekować martwą lub żywą tkankę w rozmaitych obszarach: skóra, oczy, uszy, żołądek i przewód pokarmowy lub obszar moczowo-płciowy[3]. Mogą atakować otwarte rany lub nieuszkodzoną skórę. Niektóre wchodzą do ciała przez nos lub uszy. Larwy lub jaja mogą dostać się do żołądka lub jelit, jeśli zostaną połknięte z jedzeniem[2].

Obrazy choroby i ich objawy[2]:

Syndrom Objawy
Muszyca skórna Bolesne, wolno rozwijające się wrzody lub plamy podobne do czyraka, które mogą trwać przez długi okres.
Muszyca nosowa Niedrożność i dotkliwa irytacja nozdrzy przednich. W niektórych przypadkach występuje obrzęk twarzy i gorączka. Śmierć nie jest niespotykana.
Muszyca uszna Uczucie pełzania i dźwięk buczenia/brzęczenia. Czasami wydzieliny o niemiłym zapachu. Jeśli zlokalizowana w uchu środkowym, larwy mogą dostać się do mózgu.
Muszyca oczna Dość powszechna. Powoduje dotkliwą irytację, obrzęk i ból.

Diagnostyka[edytuj | edytuj kod]

Larwa wędrująca jest często błędnie diagnozowana w USA, ponieważ jest szczególnie rzadka, a jej objawy nie są charakterystyczne. Muszyca jelita i moczowa są szczególnie trudne do zdiagnozowania[2].

Do wskazówek, na które należy zwracać uwagę, gdy podejrzewa się tę dolegliwość należą: niedawne podróże do obszarów endemicznych, jedna lub więcej niegojąca się rana skóry, swędzenie, ruch pod skórą lub ból, wydzielina z punktu w środku zmiany (mały otwór) lub mała, biała struktura wystająca z rany[4].

Prewencja[edytuj | edytuj kod]

Zapobieganie muszycy u ludzi wymaga ogólnej poprawy higieny i eksterminacji muchówek przy użyciu środków owadobójczych. Ubrania powinny być gruntownie prane, suszone z dala od muchówek i prasowane. Ciepło żelazka zabija jaja powodujące muszycę[4].

Przypisy

  1. Domenico Otranto. The immunology of myiasis: parasite survival and host defense strategies. „Trends in Parasitology”, s. 176-182, 1 kwietnia 2001. doi:10.1016/S1471-4922(00)01943-7 (ang.). 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 David C. John, William H. Petri, Edward K. Markell: Markell and Voge's medical parasitology. Philadelphia, Pa.: Elsevier Saunders, 2006, s. 328-334. ISBN 978-0-7216-4793-7. (ang.)
  3. CF. Ockenhouse, CP. Samlaska, PM. Benson, LW. Roberts i inni. Cutaneous myiasis caused by the African tumbu fly (Cordylobia anthropophaga).. „Arch Dermatol”. 126 (2), s. 199-202, Feb 1990. PMID 2301958 (ang.). 
  4. 4,0 4,1 CA. Adisa, A. Mbanaso. Furuncular myiasis of the breast caused by the larvae of the Tumbu fly (Cordylobia anthropophaga). „BMC Surgery”. 4, s. 5, luty 2004. doi:10.1186/1471-2482-4-5. PMID 15113429 (ang.). 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.