Nadużycia pracownicze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Nadużycia pracownicze lub zawodowe (ang. occupational fraud) – nadużycia popełniane przez pojedyncze osoby lub niewielkie grupy osób w związku z ich zajęciem zawodowym. Pojęcie zajęcia zawodowego obejmuje w tym przypadku zarówno zatrudnienie (pracownik, urzędnik, zleceniobiorca, wykonawca), działalność gospodarczą (właściciel, wspólnik) jak i działalność w zawodzie zaufania społecznego (lekarz, prawnik, policjant, polityk).

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja nadużyć pracowniczych według Stowarzyszenia Biegłych ds. Przestępstw i Nadużyć Gospodarczych (ACFE)

  • Defraudacja
    • defraudacja gotówki i środków pieniężnych
    • defraudacja zapasów i innych aktywów

Koszt nadużyć pracowniczych[edytuj | edytuj kod]

Szacunki strat generowanych przez nadużycia pracownicze są nieprecyzyjne, szczególnie odnośnie tej części nadużyć, które pozostają niewykryte przez poszkodowane organizacje lub nieujawnione szerszej opinii publicznej, w tym odpowiednim władzom i ekspertom. Zdecydowanie najczęściej cytowanym szacunkiem jest analiza amerykańskiego Stowarzyszenia Biegłych ds. Przestępstw i Nadużyć Gospodarczych (Association of Certified Fraud Examiners – ACFE). Analiza ACFE oparta jest na sondażu ponad tysiąca przypadków nadużyć pracowniczych analizowanych przez członków stowarzyszenia. Ostatnia wersja analizy została opublikowana w 2012 roku.

ACFE szacuje, że typowa organizacja traci około 5% przychodów wskutek nadużyć pracowniczych rocznie. Daje to ponad 3,5 biliona dolarów rocznie w skali światowej[1].

Przypisy

  1. 2012 Report to Nations. [dostęp 2012-08-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Joseph T. Wells, Nadużycia w firmach - vademecum. Zapobieganie i wykrywanie, LexisNexis. 2006.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]