Nawierzchnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kamienna nawierzchnia ulicy

Nawierzchnia – warstwa wierzchnia, będąca na wierzchu, warstwa zewnętrzna, materiał którym jest pokryta płaszczyzna, okładzina.

Nawierzchnia w budownictwie drogowym[edytuj | edytuj kod]

Warstwa zewnętrzna konstrukcji drogi, chodnika lub innej płaszczyzny. Przy budowie dróg najczęściej stosuje się:

Do lat 50. XX w. stosowano bruk, czyli kostkę z kamienia.

Nawierzchnia w kolejnictwie[edytuj | edytuj kod]

Nawierzchnią kolejową jest tor (szyny i podkłady) oraz podsypka (np.: tłuczeń, grys, żwir).

Zobacz hasło nawierzchnia w Wikisłowniku