Nerw skalisty mniejszy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nerw skalisty mniejszy widoczny w centralnej części ryciny, zaznaczony jako Lesser petrosal nerve (u góry)

Nerw skalisty mniejszy (łac. nervus petrosus minor) - prowadzi głównie przedzwojowe włókna przywspółczulne dla ślinianki przyusznej oraz dla gruczołów policzkowych.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Rozpoczyna się w jamie bębenkowej. Odchodzi on od splotu bębenkowego i stanowi przedłużenie n. bębenkowego. Na powierzchnie wewnętrzną podstawy czaszki wychodzi przez rozwór n. skalistego mniejszego, gdzie przebiega na przedniej powierzchni części skalistej (piramidy) kości skroniowej. Na tym odcinku towarzyszy mu tętnica bębenkowa górna. Następnie nerw układa się w swojej bruździe (sulcus nervi petrosi minoris) zmierzając pod oponą twardą ku przodowi i dołowi. Na swoim przebiegu na wewnętrznej powierzchni podstawy czaszki nerw otrzymuje gałąź od n. twarzowego. Następnie wchodzi w szczelinę klinowo-skalistą (fissura sphenopetrosa), która stanowi boczne ograniczenie otworu poszarpanego i przebija jej chrząstkozrost. Wchodzi do dołu podskroniowego. Jego włókna kończą się w zwoju usznym jako przywspółczulne włókna przedzwojowe, gdzie ulegają przełączeniu. Biorą one udział w unerwieniu ślinianki przyusznej oraz gruczołów policzkowych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.