Niskie napięcie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Niskie napięcie (zapisywane skrótowo jako nn) – w elektrotechnice oraz elektronice oznacza napięcie elektryczne w obwodach prądu przemiennego do 1000 woltów przy częstotliwości nie większej niż 60 Hz, oraz napięcie w obwodach prądu stałego do 1500 woltów.

Występuje również pojęcie "napięcia dotykowego dopuszczalnego (długotrwale)" zwanego dawniej (przed wejściem w życie Polskich Norm serii PN-IEC 60364) napięciem bezpiecznym. W warunkach środowiskowych normalnych jest to napięcie w obwodach prądu przemiennego poniżej 50V, w obwodach prądu stałego poniżej 120V. W warunkach niekorzystnych (wilgotne pomieszczenia) odpowiednio 25V i 60V, a w warunkach szczególnie niekorzystnych (baseny, sauny) odpowiednio 12V i 30V.

Pojęcie niskie napięcie nie oznacza więc, że jest to napięcie "bezpieczne", bo wszystko zależy od warunków otoczenia i stanu zdrowia człowieka (np. rany).

Napięcia znamionowe sieci oraz urządzeń elektroenergetycznych prądu stałego i przemiennego niskiego napięcia według IEC 38
Rodzaj prądu Napięcie znamionowe
Bardzo niskie napięcie Niskie napięcie
Prąd stały 6, 12, 24, 36, 48, 60, 72, 96, 110 220, 440, 750, 1500
Prąd przemienny 6, 12, 24, 48, 110 120/240¹, 230/400², 277/480², 400/690², 1000²
¹⁾ Układ jednofazowy trójprzewodowy

²⁾ Układy trójfazowe trój- i czteroprzewodowe.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]