Ościeżnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ościeżnica – nieruchoma rama osadzona w ościeżu, czyli wewnątrz otworu ściany budynku – w otworze okiennym lub drzwiowym. Do ościeżnicy montuje się na zawiasach skrzydła drzwiowe, okienne lub bramowe, rzadziej bezpośrednio przeszklenie[1].

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Ościeżnica może być wykonana z drewna, PCW lub metalu. Składa się z następujących elementów[2][1]:

  • nadproże (górny poziomy element)
  • próg (dolny poziomy element)
  • stojak/węgar (pionowy element)
  • ślemię (opcjonalny środkowy poziomy element)
  • słupek (opcjonalny środkowy pionowy element)

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Ościeżnica potocznie bywa nazywana futryną[3], specjalistyczne publikacje określają taką nazwę jako błędną[1]. Nie należy również nazywać ościeżnicy ramiakiem – jest to element konstrukcyjny skrzydła okiennego lub drzwiowego[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Otwory oświetleniowe i komunikacyjne. W: Anna Borkowska, Tadeusz Dzięgielewski: Mały ilustrowany słownik budowlany: Terminologia budownictwa. Warszawa: Arkady, 1973, s. 56-57.
  2. Miszczyńska-Włodarczyk, Agnieszka (red. nacz.). Stolarka otworowa. „Informator budowlany”. 1, s. 339, 2008. Warszawa: Murator. ISSN 1234-8368 (pol.). 
  3. http://sjp.pwn.pl/slownik/2460465/futryna